“Adamcağızın bütün hesabı almak üzerineydi ama bir kere olsun vermeye eli gitmiyordu...”

At arabacılığıyla geçinen kendi hâlinde birisiydi. Zaman içinde kazancını biriktirmiş. Bir gün karşılaştığımızda nereden duymuş ise ilçemizdeki gelişime açık bir araziden bir yer öğrenmiş. Dedi ki:

-Bu arsayı bana satın alır mısın? Sahibini sen tanıyorsun. 100 bin lira olsa veririm.

Arkadaşı da tanıyordum ama benim böyle işlerle alakam yoktu. “Tamam bir kendisine sorarım” dedim. Bir süre sonra arsa sahibiyle karşılaştık. Arsasını söyleyip “Buraya ne istersin?” diye sordum. “Ne edecek ki 15 bin lira veren olsa veririm” dedi. Şaşırmamak elde değil. Biri 100 bin lirayı gözüne kestirmiş, biri malının değerinden habersiz... Ben ise bu işlerle ilgisi olmayan bir memur. Dedim ki talip olan adama:

“Arkadaş 20 bin........

© Türkiye