“95 yaşında vefat ettiğinde herkes ‘baloncu dede gitti, çocuklar balonsuz kalacak’ demişti”

Hatıramı anlatmaya bugün de devam ediyorum... Velhasıl annem bizim hem ilk öğretmenimiz ve hem de hayatımız boyunca bize hakkı geçen çok sayıdaki öğretmenimiz içinde üzerimizde en büyük emeği olan başöğretmenimizdi.

Annemin babası Rahmetli İhsan dedem babasını ve amcasını Çanakkale’de kaybetmiş garip bir Anadolu çocuğuydu. Şehit babasını hiç görmemiş, yetim büyümüş. Samiye anneannem ise Çorum’un saygın ismi Hafız Hasan dedemin kızı. Hasan dedem; garip kimsesiz ama dürüst çalışkan İhsan dedemi çok sevmiş ve onu kızıyla evlendirip evine içgüveysi almış. İhsan dedem kısa boylu zayıf ama çok çevik bir insandı. Çok espritüeldi. Dört kızından sonra beşinci evladı erkek (Hasan dayım) olunca çok sevinmiş, çocuk........

© Türkiye