Hancının dünyalar güzeli kızı, ocakta kızarmakta olan bir tepsi böreği vakit kaybetmeden sıcak sıcak masaya taşıdı...

Örnek aldıklarının başında gelenlerinden biri de Doğan Bey’di. Canını istese hayır demezdi. Büyük muhabbetinden dolayı, çevre illerde; “Karahan’ın sahibi sünnetli, Muhammedî olmuş…” söylentileri, başını almış gidiyordu. Bu yakıştırmayı ilk duyduğunda çok şaşırmıştı. Sonra biricik kızıyla konuşmuş, birlikte, kendi rey ve istekleriyle, adam gibi adam olan güzel insanların tarafında ve dininde karar kılmışlardı. Hâlâ kimsecikler bilmiyordu. Yalnız Doğan Bey, kitaplar getirmiş vermiş, temel esasları öğrenmesine yardımcı olmuştu. Nasıl olsa yakında Osmanlı buraları da topraklarına katacaktı. O zaman da dinini, imânını aleni haykıracak ve daha hür olarak yaşayacaktı.

Yolcusu hiç eksik olmayan bu hana, her memleket insanı kendi anlayışına, tespitine göre bir ad takmıştı. En çok bilineniyse, Karahan ismiydi. İç ve dış bütün duvarları kesme kara taşlardan yapılmış olduğundan dolayı olsa gerek “Karahan” adıyla meşhur olmuştu.

Dört bir yanında, ikişer........

© Türkiye