“Yüzdük kuyruğuna getirdik, biraz daha sabır Erkara...”
Hurufi, bu çıkış ve karşısında şoke olmuştu: “Bu Türkleri anlamak hakikaten imkânsızmış. Tanımak ise mümkün değil!”
Yükleri, silahlı muhafızları ve diğer zevatıyla uzaktan görenler, büyük bir kervanın intikaline benzetiyordu.
Hurufi, Erkara’yı yanı başında görünce;
- Osmanlı’dan yâr olmayacağını biliyordum Erkara.
- Tecrübelerimde beni yanıltmadın. Helâl olsun sana!
Dedi. Sonra da tahrik etmek için durmadan laf attı, durdu edepsizce, şeytanca.
- Erkara Beymiş! Vezir olacakmış! Kaça satıldın söyle it!
Erkara, kıvrandı durdu. Gidip gırtlağını sıkmak istedi. “Yüzdük kuyruğuna getirdik, biraz daha sabır Erkara” dedi kendi kendine. Başını salladı öfkeyle.
- Cevap versene sahte vezir! Kripto’dan daha fazlasını mı verdiler?
- Çektiğin haşhaşlar, Rum yosmalarından bıktın mı yoksa? Hah ha!
- En sonunda sattın bizi değil mi? Fiyatımız ne kadar?
Erkara, laflarını duymamak için kulaklarını tıkadı. Hatalarını bir şamar gibi........
