“Ben gülen insanı seviyorum” demişti Emîr Sultan hazretleri
Sabah namazına kalkamayacağını düşünerek. “Önce namaz…” diyen hocası Emîr Sultan hazretlerinin sesi yankılandı kulağında.
Dertten derde sokma garip başını,
Akıtsa da gözden kanlı yaşını,
Kerimdir düzeltir kulun işini,
Ağlatırsa Mevlâ’m yine güldürür.
Hoca senin gözlerinde çok hâl var,
Geçip gideceğin daha çok yol var.
Haydi, gece gündüz Mevlâ’ya yalvar,
Ağlatırsa Mevlâ’m yine güldürür.
Gecenin ilerleyen saatlerinde Karahan’a geldiği vakit Doğan Bey, gün boyu karşılaştıklarını, gördüklerini ve yapması lazım gelenleri mütalaa edemeyecek kadar yorgundu ve üstelik de başı ağrıyordu. “Herhâlde güneş yaktı, yel çarptı” dedi. O gece ateşi yükseldi. Bildiği basit tedavi şekilleriyle sıkıntılarını aşmaya çalıştı. “Bir uyuyabilsem hepsi de geçer…” diye düşünüyordu. Kalktı küçük mazgal deliğini andıran oda penceresinden dışarı baktı. Şafak atmıştı. Sabah namazına kalkamayacağını düşünerek. “Önce namaz…” diyen........
