Tâbiîn’in büyüklerinden Atâ bin Ebî Rebah hazretleri, 114 (m. 732) senesinde vefât etti.

"Efendim, zikir meclisi nedir?" diye sordular.

"Namaz nasıl kılınır, oruç nasıl tutulur, nikâh nasıl yapılır, alışveriş nasıl olur, abdest, gusül, helâl ve haram, gibi şeylerin konuşulduğu meclistir" buyurdu.

"Kul için en kıymetli şey nedir efendim?" dediler.

"Dînini bilmektir" buyurdu.

Bir gün de bâzı sevdikleri;

"Güzel huy nedir efendim?" diye sordular bu zâta.

"Münâkaşa etmemektir. Nitekim bir hadîs-i şerîfte (Haklı olduğu hâlde dahî münâkaşa etmeyen kimseye, Cennetin kenarında bir köşk verilecektir) buyuruluyor” dedi.

“Varlık ve yokluk zamanları, hâlinizi değiştirmesin. Hattâ yokluk zamânında neşeniz, varlıkta da sıkıntınız artsın!” buyurdu.

“Allahü teâlânın sevdikleri böyledir... Fakîrlikte rahat ve sâkin, zenginlikteyse sıkıntılı olurlar. Hattâ rahatlık zamânında sıkıntı ararlar. Çünkü onlar, sıkıntılardan zevk alırlar” buyurdu.

Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...

© Türkiye