Evliyânın büyüklerinden Fudayl bin İyâd hazretleri, 187 (m. 803) yılında Mekke’de vefât etti.

Gençlik senelerinde soygunculuk yapardı!

Bir gün adamları bir kervanı soydular.

Sonra da yemek için bir yere oturdular.

O ara, kervandan biri gelip, sordu ki:

"Sizin reîsiniz kim?"

Ona bir ağacı gösterip;

"Bak, şu ağacın altında namaz kılan biri var ya, işte reîsimiz odur" dediler.

"O sizinle yemez mi?"

"Hayır, o her gün oruç tutar. Onun için gündüzleri yemek yemez" deyince hayretler içinde ayrılıp Hazret-i Fudayl'ın yanına gitti!

"Kusûra bakmazsanız size bir şey soracağım.”

"Estağfirullah, sor.”

"Bir yanda namaz oruç, bir yanda harâmîlik, anlamadım, bu nasıl oluyor?"

Fudayl "Haklısın" dedi.

"Doğru söylüyorsun, gerçekten tuhaf. Ama ümitliyim, inşallah bir gün kurtulurum bu işlerden" dedi.

Ve kısa zamanda kurtuldu.

Hattâ, büyük bir “velî” oldu.

Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...

© Türkiye