Ebû Bekr bin İyâş hazretleri, Tâbiîn’den, hadîs ve kırâat âlimidir.

Heysem adında sevdiği biri anlatıyor:

Bir gece rüyâmda Ebû Bekr bin lyâş'ı gördüm.

Önünde bir “hurma tabağı” vardı.

“Yâ Ebâ Bekr! Bilirsin ki, ben hurmayı çok severim, bana da o hurmadan ikrâm etmeyecek misin?” dedim.

“Ey Heysem! Bu hurma, Cennet ehlinin yiyeceğidir. Dünyâdakiler bundan yiyemezler” dedi.

“Bu makâma nasıl ulaştın?” dedim.

“Ömrümde tek bir geceyi bile Kur’ân-ı kerîm veyâ bir din kitâbı okumadan geçirmedim” buyurdu.

Bu zât bir sohbetinde;

“Rabbimiz bir kuluna acır ve onu severse, ona iki şey verir. Birincisi; sevdiği bir kulunu, meselâ bir evliyâ zâtı tanıtır ve onun vâsıtasıyla onu kendine çeker” buyurdu.

“İkincisi ne efendim?”

“İkincisi de ona, hayırlı bir iş, bir meslek nasip eder. Allah'ın; bir kulunu sevdiğinin alâmeti; onun, hayırlı işlerle meşgul olmasıdır” buyurdu.

Abdüllatif Uyan'ın önceki yazıları...

© Türkiye