Emperyalizm İçin Bir Taşeronlaşma

PKK, Türkiye’de uzun yıllardır süren silahlı çatışma sürecinin merkezinde yer alan bir aktör olmuştur. Ancak bu örgütü yalnızca iç dinamiklerle açıklamak, emperyalizmin bölgesel stratejilerini göz ardı etmek anlamına gelir. PKK’nin tarihsel seyri, Ortadoğu’da emperyalist müdahalelerin biçim değiştirmesiyle paralel bir dönüşüm göstermektedir.

Kuruluş aşamasında anti-emperyalist ve Marksist bir dil kullanan PKK, zamanla bu ideolojik çerçeveden uzaklaşmış; etnik kimlik merkezli bir siyasete yönelmiştir. Bu yönelim, sınıfsal analizden kopuşu beraberinde getirmiştir.

Özellikle 1990’lardan sonra ABD’nin Ortadoğu politikalarıyla kesişen bir hatta konumlanması, PKK’nin emperyalist sistemle kurduğu ilişkinin niteliğini değiştirmiştir. Bu değişim, örgütün kendi söylemiyle ciddi bir çelişki yaratmıştır.

Günümüzde yükselen anti-emperyalist bilinç, bu çelişkiyi daha görünür hâle getirmektedir. PKK artık birçok toplumsal kesim tarafından “bağımsız bir kurtuluş hareketi” olarak değil, emperyalist projelerle uyumlu bir bölgesel aktör olarak algılanmaktadır.

Kuramsal Çerçeve: Emperyalizm ve Yerel Silahlı Yapılar

Lenin’in emperyalizm tanımı, kapitalizmin tekelci aşamasında siyasal ve askeri araçların sermaye çıkarlarıyla bütünleştiğini ortaya koyar. Bu aşamada yerel silahlı yapılar, doğrudan işgalin yerine geçen dolaylı müdahale araçları hâline gelir.

Bağımlılık kuramı, çevre ülkelerdeki siyasal aktörlerin emperyalist merkezlerle kurduğu ilişkilerin, bağımlılığı yeniden........

© Turkish Forum