“İklim” Perdesinin Ardında: Antalya’nın Betonu, İktidarın Kasası ve BM’nin Suçu
COP31 Antalya’da devam ediyor. Resmi söylemde bu, “küresel iklim taahhütlerini somut eyleme dönüştüren” bir zirve. Gerçekte ise bu şehir, on iki gün boyunca felç edilmiş, sokakları kapatılmış, halkı kenara itilmiş durumda. Ve bu gösterinin sponsor listesi, iktidarın doğayı nasıl bir “kasa”ya dönüştürdüğünün en açık kanıtı.
Sponsor Listesi: Talanın Failleri İklimin “Destekçisi” İlan Edildi
COP31’in resmi sitesinde açıklanan sponsorlar, Türkiye’nin ekolojik yıkım sicilinin bir özeti gibi. Cengiz Holding “sürdürülebilir dönüşüm ortağı”, Limak Holding ve IC Holding ise “iklim destekçisi” olarak ilan edildi . Koç Holding ise “küresel iş ortağı” sıfatıyla zirvenin en görünür sponsorlarından biri .
Bu isimler tesadüf değil. Cengiz Holding, Eskişehir’de 57 bin ağaç kesmeyi planlayan siyanürlü altın madeni projesiyle, Artvin’de halkın direndiği siyanür havuzu girişimiyle, Kaz Dağları’nda 500 bin ağacın yok edilmesiyle anılıyor . Limak ve IC Holding’in ortak iştiraki YK Enerji ise Akbelen Ormanı’nı kömür madeni için jandarma ablukası altında kesti; binlerce ağaç yok edildi . Koç Holding’in en büyük gelir kaynağı olan TÜPRAŞ, petrol rafinajını azami kapasitede sürdürmeye devam ediyor .
Bu şirketleri iklim zirvesinin sponsoru yapmak, yangın söndürme tatbikatına kundakçıyı davet etmekle aynı şey. Dahası var: Bu sponsorluk, iktidarın “kasa” işlevini gören bu holdinglere yeşil bir aklanma belgesi sunuyor. Doç. Dr. Yelda Erçandırlı’nın ifadesiyle bu, “sermayenin doğa üzerindeki tahribatını meşrulaştırma operasyonudur” .
İktidarın Kasası Olarak Limak ve Cengiz: Sponsoru Oldukları Zirvenin Doğasını Belirliyorlar
Limak ve Cengiz’in bu zirvedeki varlığı, iktidarla kurdukları ilişkinin doğal bir sonucu. Bu iki holding, yıllardır kamu ihalelerinin en büyük alıcıları, iktidarın “vekilli gücü” olarak inşaat, enerji ve madencilik sektörlerinde büyüdüler. Şimdi aynı güç, iklim zirvesinin finansörü olarak karşımızda.
Bu, basit bir sponsorluk değil. Bir iklim zirvesinin sponsorlarını, doğayı en çok tahrip eden şirketler belirliyorsa, o zirvenin çıktıları da bu şirketlerin çıkarlarına göre şekillenecektir. Cengiz Holding’in “sürdürülebilir dönüşüm” ortaklığı, onun maden projelerini “sürdürmeye” devam edeceğinin garantisinden başka bir anlam taşımıyor . Limak’ın “iklim destekçiliği” ise Akbelen’de kestiği ağaçların hesabını vermek yerine, o ağaçların yerine dikeceği betonarme tesislerin reklamını yapmasına yarıyor.
İktidar, bu şirketleri zirveye ortak ederek iki şey yapıyor: Birincisi, kendi çevre politikalarının eleştirilmesini engelliyor; çünkü zirvenin sponsoru olan şirketler aynı zamanda iktidarın en büyük yüklenicileri. İkincisi, halkın gözünde “iklim” kavramını bu şirketler üzerinden tanımlıyor; böylece iklim mücadelesi, talan şirketlerinin reklam kampanyasına dönüşüyor.
BM’nin Payı: Sekretarya Sessiz, Sponsorluk........
