Nefretin değil, birliğin zamanı!
Türk siyasetinin bugün içinde bulunduğu en önemli sorunlardan biri, siyasi rekabetin karşılıklı itibarsızlaştırma mücadelesine dönüşmesidir. Siyasetin dili sertleştikçe toplumsal tahammül azalmakta, ayrışmalar derinleştikçe ortak geleceğimize ilişkin umutlar yara almaktadır.
Farklı siyasi görüşler, düşünceler ve politikalar demokratik hayatın doğal unsurlarıdır. Ancak demokrasiyi özümseyemeyen, kendi siyasi varlığını başkalarının yokluğu üzerinden tanımlayanlar; fikir üretmek yerine nefret üretmeyi, geleceğe yürümek yerine geçmişin hesaplaşmalarına takılı kalmayı tercih ediyor. Siyasi tükenmişliklerini başkalarını suçlayarak örtmeye çalışanların çoğaldığı bu iklimde Türkiye'nin bugün en fazla ihtiyaç duyduğu şey; sağduyu, feraset ve itidal sahibi, toplumsal dayanışmayı ve uzlaşma kültürünü esas alan, devlet-millet sorumluluğuyla hareket eden, basiretli ve siyasi olgunluğa sahip, millî şuurla ortak gelecek etrafında kenetlenme iradesi gösteren ve her türlü şahsi hesabı ülke menfaatlerinin gerisinde tutan bir siyaset anlayışıdır.
Cumhuriyetimizin ilk yüzyılında elde ettiğimiz kazanımlar, milletimizin ortak emeği ve fedakârlığıyla gerçekleşti. Şimdi önümüzde Cumhuriyetimizin ikinci yüzyılı ve Türk ve Türkiye Yüzyılı hedefi bulunmaktadır. Bu hedeflere ulaşabilmek için siyasi enerjimizi kısır tartışmalara değil, ortak geleceğimize yöneltmek zorundayız.
Cumhuriyet Bayramı'nda farklı siyasi görüşlerden genel başkanların bir araya gelmesi, bu açıdan son derece anlamlıdır. İP’in Genel Başkanı Müsavat Dervişoğlu'nun Anıtkabir'de MHP Lideri Devlet Bahçeli'nin koluna girmesi, Bilge Lider Devlet Bahçeli ile CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu'nun yan yana gelerek samimi bir sohbet gerçekleştirmesi, siyasi husumetin konusu hâline getirilmek yerine ortak tarihimize, millî değerlerimize ve Cumhuriyetimizin........
