Bazı dosyalar vardır; yalnızca savcılık raflarında duran belgelerden ibaret değildir. Bir evin sessizliğine, bir annenin gözyaşına, bir babanın her sabah aynı soruyla uyanmasına dönüşür.

Rojin Kabaiş dosyası da artık yalnızca bir soruşturma dosyası değil.

Çünkü ortada üniversiteye yeni başlamış, çocuk gelişimi okuyacak olmanın heyecanını yaşayan, geleceğine dair planlar kuran genç bir kadın ve yaklaşık iki yıldır “Kızıma ne oldu?” sorusuna yanıt arayan bir aile var.

Babası Nizamettin Kabaiş’i dinlerken insanın aklında önce dosyadaki teknik ayrıntılar değil, onun birkaç kez tekrarladığı bir cümle kalıyor:

“Keşke göndermeseydim.”

Bir babanın kendisini sorumlu tutmaması gereken bir yerde bile dönüp kendisini sorgulaması, yaşanan acının ağırlığını belki de en yalın haliyle anlatıyor.

Bir Dosyadan Önce Rojin Vardı

Rojin kamuoyunun karşısına kayıp ilanlarıyla, ardından ölüm haberiyle çıktı.

Oysa ailesinin anlattığı Rojin bundan çok daha fazlasıydı.

Okumayı seven, kendi geleceğini kurmak isteyen, babasının ağır işlerde çalışmasına üzülen, küçük çocuklara karşı özel bir sevgisi olan genç bir kadındı.

Üniversite tercihini de kendi yapmıştı.

Babası yakın şehirleri önermiş ama Rojin Van’ı istemişti. Yeni okulunu, yeni hayatını heyecanla bekliyordu.

Babasının anlattığı son Van yolculuğunda birlikte yemek yemeleri, üniversitenin bahçesinde dolaşmaları ve yurda yerleşmeden önce geçirilen o birkaç saat bugün aile hafızasının en ağır hatıraları arasında.

Çünkü bugün dönüp bakıldığında o sıradan görünen anların her biri, son anılara dönüşmüş durumda.

27 Eylül’den 15 Ekim’e Uzanan 18 Gün

Rojin Kabaiş’ten 27 Eylül 2024’te haber alınamadı.

Ailesine göre en temel sorunlardan biri, yurda dönmediğinin kendilerine geç bildirilmesiydi.

Nizamettin Kabaiş’in bu noktadaki tepkisi çok açık:

Bir öğrenci gece yurda dönmediyse neden ailesine daha erken haber verilmedi?

Bu soru yalnızca Rojin dosyasının değil, öğrenci yurtlarındaki güvenlik ve takip sistemlerinin de yeniden tartışılması gereken bir tarafını oluşturuyor.

Aile 18 gün boyunca Van’da kaldı.

Göl kıyıları arandı, yakın bölgeler dolaşıldı, her telefon........

© Tigris Haber