Ένοπλος… τουρισμός: Όταν ένας 89χρονος φτάνει με τις σφαίρες του στην Πάτρα με ταξί
Της Γιώτας Κοντογεωργοπούλου
Από την μια είναι η απελπισία. Αυτή είναι άλλωστε και η μήτρα των ψυχικών διαταραχών. Ένας πολίτης απέναντι στις δαιδαλώδεις διαδικασίες ενός απρόσωπου, δύσκαμπτου κράτους, περιμένει επί είκοσι χρόνια να πάρει σύνταξη (όπως λέει), να τον δουν με προσοχή και πρόνοια σαν ύπαρξη, (όπως μπορεί κάποιος άλλος να πει).
Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η παραλυσία και ο παραλογισμός. Το ίδιο κράτος, το υπερκινητικό όταν είναι να εξυπηρετηθούν διαδρομές τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, παρακολουθεί με βραδυκαρδία μεσημεριανής ραστώνης σε συνθήκες καύσωνα, έναν υπερήλικα να αφαιρεί τα ενδύματα του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη και να το αφήνει έκθετο στον καυτό ήλιο, χωρίς αντηλιακό. Είναι το ίδιο κράτος που τον προμήθευσε με άδεια οπλοφορίας στα 81 του χρόνια, παρά τις ενδείξεις διαταραχής, αλλά αδυνατούσε να του χορηγήσει σύνταξη ή έστω να τον δει με........
