Του Γιώργου Καρβουνιάρη, δημοσιογράφου, Αν. Γραμματέα Τομέα Επικοινωνίας ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής

Υπάρχουν επέτειοι που απλώς θυμίζουν το παρελθόν και υπάρχουν επέτειοι που ανοίγουν δρόμο προς το μέλλον. Η 3η Σεπτέμβρη ανήκει αδιαμφισβήτητα στη δεύτερη κατηγορία.

Πενήντα δύο χρόνια μετά την Ιδρυτική Διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ, η ιστορική αυτή ημερομηνία δεν είναι μια απλή υπενθύμιση μιας μεγάλης πολιτικής διαδρομής, αλλά μια ζωντανή πολιτική πρόκληση, ένα ερώτημα που επιστρέφει επίμονα κάθε φορά που η κοινωνία αναζητά έκφραση για την ανάγκη της αλλαγής.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου έδωσε πολιτική φωνή σε μια Ελλάδα που έβγαινε από τη δικτατορία και απαιτούσε δημοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια, σε μια κοινωνία που ήθελε επιτέλους να σπάσει τα δεσμά μιας Ελλάδας των λίγων. Σήμερα, μια διαφορετική Ελλάδα βρίσκεται ξανά μπροστά σε ανάλογο σταυροδρόμι. Δεν είναι η Ελλάδα του 1974, είναι όμως μια χώρα όπου η ακρίβεια πιέζει καθημερινά τα νοικοκυριά, η στέγη έχει γίνει δυσβάσταχτο πρόβλημα για μια ολόκληρη γενιά, οι ανισότητες διευρύνονται, η δημόσια υγεία δοκιμάζεται, η περιφέρεια αισθάνεται εγκαταλειμμένη και η εμπιστοσύνη στους θεσμούς έχει δεχθεί βαριά πλήγματα.

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα στέκεται μια κυβέρνηση που, μετά από χρόνια στην εξουσία, εξακολουθεί να επενδύει περισσότερο στην επικοινωνιακή της εικόνα παρά στην καθημερινή εμπειρία του πολίτη. Η Ελλάδα όμως δεν κυβερνιέται με διαφημιστικά σποτ και με πανηγυρισμούς για δείκτες και αριθμούς την ώρα που ο πολίτης μετράει με αγωνία τα ευρώ που του απομένουν στα μέσα του μήνα. Μια δημοκρατία δεν αντέχει να λειτουργεί με την αντίληψη ότι η εξουσία πρέπει να ελέγχει τα πάντα και να λογοδοτεί όσο το δυνατόν λιγότερο. Εκεί ακριβώς βρίσκεται η μεγάλη πολιτική σύγκρουση της εποχής, και εκεί βρίσκεται ο ρόλος του Νίκου Ανδρουλάκη.

Ο Ανδρουλάκης δεν διάλεξε τον εύκολο δρόμο

Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής επέλεξε από την πρώτη στιγμή τον δύσκολο δρόμο της σύγκρουσης, αρνούμενος να γίνει ένας ακόμη αρχηγός αντιπολίτευσης που απλώς καταγράφει τις κυβερνητικές αστοχίες χωρίς να τις ανατρέπει πολιτικά. Βρέθηκε απέναντι στο σύστημα Μητσοτάκη με τρόπο επίμονο και θεσμικό, με χαρακτηριστικότερη την υπόθεση των υποκλοπών, όπου ο ίδιος προσέφυγε στη Δικαιοσύνη και το ΠΑΣΟΚ επέμεινε μέχρι τέλους στην ανάγκη πλήρους θεσμικής........

© The Best News