Από τις βίδες του 1993 στις λεκτικές οβίδες του σήμερα
Του Θεόδωρου Κανελλόπουλου
Το 1993, η μεγάλη πολιτική ρήξη στη Νέα Δημοκρατία άφησε βαθύ αποτύπωμα στην παράταξη και στη χώρα.
Σήμερα, περισσότερα από τριάντα χρόνια μετά, δεν έχουμε εκείνες τις βίδες στην πολιτική αντιπαράθεση που έριχναν στην επίσκεψη του Σαμαρά στην Πάτρα.
Έχουμε όμως κάτι άλλο: τις λεκτικές οβίδες.
Ανακοινώσεις, απαντήσεις, προσωπικές αιχμές και δημόσιες αντιπαραθέσεις που, αντί να εκτονώνουν την κατάσταση, βαθαίνουν καθημερινά το ρήγμα.
Και το ερώτημα πλέον είναι απλό: Μήπως ένας νέος κομματικός εμφύλιος βρίσκεται προ των πυλών;
Οι τελευταίες εξελίξεις στην Αχαΐα, με την αντιπαράθεση του Αντώνη Κουνάβη και της Χριστίνας Αλεξοπούλου με φόντο τον Αντώνη Σαμαρά, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν απλώς ως μια προσωπική πολιτική διαφωνία.
Είναι ένα ακόμη σύμπτωμα μιας ευρύτερης εσωτερικής σύγκρουσης.
Και αυτό πρέπει να μας ανησυχεί.
Γιατί η διαφορετική άποψη δεν διαλύει μια παράταξη.
Η προσωπική εχθρότητα τη διαλύει.
Η κριτική δεν είναι πρόβλημα.
Η μετατροπή της κριτικής σε πόλεμο στρατοπέδων είναι........
