Cahitkilic54@gmail.com

Daha dünün çocuklarıydık… Bugünün büyükleri… Dedeleri, nineleri, büyükbabaları… Biz, büyük kıymeti bilecek yaşlara geldiğimizde; ortada büyük kalmamıştı… Şimdilerde sıra bizde… Birer ikişer eksiliyoruz… Daha geçen hafta bibim oğlu K. Emin Ulu’yu uğurladık… Toyunda; meşaleye silahımdaki yedi mermiyi bir çırpıda boşaltmıştım… Bu olay, hafızamda daha dünmüş gibi canlı. Çıplak gerçek ise elimi tabutuna sürüp helâllik istememdi… *** Son zamanlarda dilimin ezberidir “Ömür Dediğin”… Söz ve müziği Zülfü Livaneli ustada aitmiş… Ustad sekseninde, ben yetmiş ikideyim… Tükenip gidiyor ömür dediğin… *** Eskiler “Sinnimin bu vaktinde” derlerdi… Yani “Bu yaşımda” “Bu ihtiyar vaktimde” demek isterlerdi… Evet, sinnimin bu vaktinde; ülkem de ben de despotik düzene maruz kaldık… Düşüncesini ifade edenin, zülfüyara dokunanın, gerçekleri söyleyenin kodese tıkıldığı bir düzen… İster “totaliter” ister “otoriter” ister “despotik” deyin…........

© Tanyeri Haber