Καλέ ποιος πόλεμος μεταξύ Βίσση και Καρβέλα; Τουλάχιστον αυτός έχει στρας, έχει παγέτα, έχει και μουσική υπόκρουση. Διαβάζεις τα συγκρουσιακά τους και διαλέγεις τραγούδι να παίζει στο βάθος. Θες το «Δώδεκα»; Εχεις το «Δώδεκα». Θες το «Σε περίπτωση που»; Επίσης. Θες το «Από αγάπη υπερβολική»; Πάρ’ το. Ενώ στον πόλεμο στον οποίον αναφέρομαι, τίποτα απ’ όλα αυτά. Πλήξη, βαρεμάρα (κάποια στιγμή πρέπει να δούμε κι αυτή τη χαώδη διαφορά μεταξύ του «πλήττω» και του «βαριέμαι») και μια αίσθηση καμαρίλας.

Δηλαδή, όλες αυτές οι αυθόρμητες εκρήξεις και συγκρούσεις που γίνονται μπροστά στην κάμερα ή καλλιεργούνται στο Διαδίκτυο έχω κάποιες φορές την εντύπωση ότι έχουν προαποφασιστεί σε κάποια γραφεία. Εντάξει και στη σόου μπιζ παίζουν στημένα μπιφ, αλλά και μόνο η λέξη μπιφ δίνει στο θέμα μία αλαφράδα. Ενώ στην πολιτική;

Εν τω μεταξύ, κοντεύω να φτάσω στη μέση του κειμένου και δεν έχω πει ακόμη περί τίνος πρόκειται. Ε ναι, αυτές οι συγκρούσεις μεταξύ ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ θεωρώ ότι μοιάζουν με αυτές τις σόου μπιζ. Είναι δηλαδή εξίσου........

© Ta Nea