Ευρωπαϊκά δράματα, βραζιλιάνικη ανακούφιση
Οι Γερμανοί και οι Oλλανδοί είναι οι πρωταγωνιστές των πρώτων δραμάτων στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Oι αποκλεισμοί τους, από την Παραγουάη και το Μαρόκο αντίστοιχα, θεωρήθηκαν οι πρώτες εκπλήξεις σε μια διοργάνωση που τέτοιες δεν είχε στη φάση των ομίλων. Ηταν όμως εκπλήξεις;
Ο αποκλεισμός της Γερμανίας είναι όντως ένα απροσδόκητο αποτέλεσμα. Η πρόκριση του Μαρόκου όχι. Το Μαρόκο τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχει ανέβει πάνω από τριάντα θέσεις στη βαθμολογία της FIFA γιατί αγωνίστηκε στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Κατάρ και στον τελικό του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής που πρόσφατα διοργάνωσε.
Η Ολλανδία είναι μια ευρωπαϊκή ομάδα, με αξιοσέβαστη ποδοσφαιρική ιστορία. Αλλά όχι καλύτερο σύνολο από το Μαρόκο που το είχαμε δει στην πρεμιέρα του να δυσκολεύει πάρα πολύ τη Βραζιλία. Οι Ολλανδοί που όλα αυτά τα γνωρίζουν αποδέχτηκαν τον αποκλεισμό τους λέγοντας ότι ήταν άτυχοι για το γεγονός ότι βρήκαν μια τόσο καλή ομάδα τόσο νωρίς: αυτό τουλάχιστον είπε ο προπονητής τους Κούμαν που στο δεύτερο πέρασμά του από την Εθνική Ολλανδίας δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχημένος.
Του γίνεται κριτική γιατί χρησιμοποίησε πέντε αμυντικούς στο τέλος, όταν και η ομάδα του προηγήθηκε με 1-0 με ένα γκολ του Χάπκο κόντρα στη ροή του ματς. Κι αυτό δείχνει ότι αντιμετώπισαν τον αποκλεισμό τους με αγωνιστικά κριτήρια, ψάχνοντας εξηγήσεις και όχι δικαιολογίες.
Ο Κούμαν είπε ότι αν το ματς ξαναγινόταν θα έπαιρνε τις ίδιες αποφάσεις – δεν του δίνω άδικο. Τον κατηγορούν ότι περίμενε το Μαρόκο και ότι το αντιμετώπισε........
