Ποιος αν σας έστηνε στο ραντεβού, θα σας ζεμάτιζε χειρότερα; Το παλικάρι ή η δέσποινα των λογισμών σας; Ο άνθρωπος με τα μαύρα λεφτά –  εφόσον μπλέκεστε σε σκοτεινά νταραβέρια; Η Ιστορία εάν είστε επίδοξος πρωθυπουργός; Η βαλίτσα, φίλες και φίλοι! Η βαλίτσα σας στον ιμάντα.

Προσγειώνομαι στο νέο φαραωνικό αεροδρόμιο, το οποίο έχει αντικαταστήσει το «Κεμάλ Ατατούρκ» και προορίζεται να ονομαστεί «Ταγίπ Ερντογάν» – ποτέ βεβαίως κανείς δεν ξέρει – μετά τον θάνατο του ηγέτη η τράπουλα ξαναμοιράζεται, η υστεροφημία του γίνεται όπλο στα χέρια των διαδόχων του. Κεφάτος διασχίζω τη φυσούνα, ανεβοκατεβαίνω κυλιόμενες σκάλες, διασταυρώνομαι με μια παρέα ημίγυμνων ανδρών, φορούν ιχράμ – λευκά, άραφα σεντόνια –, πάνε στη Μέκκα για να γίνουν χατζήδες. Χαμογελάω πλατιά στην κάμερα, στον έλεγχο διαβατηρίων. Ενημερώνομαι από την οθόνη, σπεύδω βραδέως στον ιμάντα 12.

Κάθε λογής αποσκευές περνούν, ξαναπερνούν από μπροστά μου. Σάκκοι παρόμοιοι με του Αϊ-Βασίλη. «Λουκάνικα» σαν κι εκείνα που μας έδιναν στον στρατό. «Επώνυμες» – πανάκριβες παναπεί – βαλίτσες, το δέρμα και οι........

© Ta Nea