menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

İsa’nın uğramadığı köy

51 0
28.06.2026

Yılların sonu hayal meyal görünmeye başlayınca beni de bir telaş aldı!

Sanırım benim yaşımdakilerin çoğu bu telaşı yaşıyordur!

Son durağa gelmeden önce geçmişe son bir yolculuk etmek… Anımsamak, gülmek, kederlenmek…

Geçmişte gezinmeye, arşivimin tozlu durağından başladım!

Ne kadar da çok gezmişim! Fotoğraflar, üst üste yığılmış not defterleri, yırtılmış sayfalar, haritalar, zorla hatırladığım mekânlardan görüntüler, bir daha hiç rastlamadığım insanlar…

Geçmişle bugün arasında gidip gelmekten yoruldum.

Tozlu arşivimde bulduğum, 1,5 dosya kâğıdı uzunluğundaki aşağıdaki yazı beni çok duygulandırdı.

Bu, Türkçenin en kıymetli ustalarından biri olan rahmetli Selim İleri tarafından, benim “Uzakname” adlı kitabım için yazılmış bir ön sözdü.

Kitap tirajları malumunuzdur. Satışlar, şaşırtıcı rakamlara pek ulaşmazlar. Sanıyorum bu nedenden ötürü de çoğunuz bu ön sözü okumamışsınızdır.

Övgü dolu cümlelerle bezenmiş bir yazı…

Bir kez daha göğsüm kabardı!

Uzatmayalım, kalemi üstada verelim.

“Buyurun Selim Bey, bundan sonrası sizin kelimeleriniz:”

“Herhalde kırk beş yıl önce: Kadıköy’de, Şifa’da bir apartman katı. Mevsim yaz, pencereler, balkon kapısı açık. Kurbağalıdere’den başlayarak deniz görünüyor.

Ama o yaz günüyle falan ilgilendiğim yok. Bir iki ahşap evin döküntülerini heyecanla karıştırıp duruyorum, dipteki, penceresiz odada. Mustafa Nihat Özön’ün Son Asır Türk Edebiyatı Tarihi tam o sırada elime geçiyor. Doğumumdan sekiz yıl önce, 1941’de İstanbul’da basılmış. Elbette ciltli. Teyzemin ders kitabı mıydı?

‘Coğrafya ve Seyahat’ diye bir başlık, koskoca bir bölüm! O güne kadar, şiirin, hikâyenin, romanın edebiyat sayıldığını biliyordum da, ‘seyahat’in, hele ‘coğrafya’nın edebiyatla ilişkisinden haberim yoktu...

Hem, seyahatten bildiğim neydi? Beş yaşımdaydım; Almanya’ya, babamın yanına gitmiştik. Bir yıla yakın kalmış, dönmüştük. Almanya’nın bir iki kenti bende hayal meyal varlığını koruyordu. İşte seyahat hepi topu bu kadardı.

Başkalarının yolculukları, gezileri hakkında bildiğim ise, Ankara’da yaşayan dayımın ikide bir bize,........

© T24