Saat 01:30

Yatakta sağdan sola dönmekten sıkılınca “sadece iki dakika” diyerek o malum “sosyal medya” kapağını açtınız. Cin şişeden çıktı. Bir bakıyorsunuz hayatınızda hiç görmediğiniz, muhtemelen dünyanın öbür ucunda yaşayan birinin 2018'deki düğün fotoğraflarında, baldızının giydiği ayakkabının markasını araştırıyorsunuz. Oradan o ayakkabı markasının Instagram hesabına geçtiniz, orada bir modelin tatil fotoğrafına tıkladınız, o fotoğrafın çekildiği oteli aratıyorsunuz.

Saat 05:00 oldu bile!

Bu kaotik yolculuğa çıkmak için bilinçli bir karar verdiniz mi? Hayır.

Sadece izlediniz.

Ama mesele tam da bu değil mi? Artık biz izlemiyoruz. Sürükleniyoruz. Doomscrolling adı verilen bu sürüklenme bitmeyen bir aşağı kaydırma hali. Sonu olmayan bir içerik akışı. Ama bu sadece bir alışkanlık değil aynı zamanda bir yorgunluk üretim makinesi. Çünkü bu akışın sonunda hissettiğimiz şey merak değil, bilgi değil, haz hiç değil olsa olsa tükenmişlik hali. Akademi buna daha net bir isim veriyor: Social media fatigue. Yani sosyal medya yorgunluğu.

Görünmez bir baskı: Hep orada olmak

Dijital dünya bizden tek bir şey istiyor, görünür olmak. Paylaş. Yorum yap. Tepki ver. Taraf seç. Katılmadığın her sessizlik, sistem tarafından bir tür “eksiklik” gibi kaydediliyor.

Sanki bakmak yetmez, dokunmak, var olmak yetmez, izlenmen gerekiyor. Bu,........

© T24