Σε ένα συμπυκνωμένο απόσταγμα σοφίας, οι Κινέζοι λένε πως “μια εικόνα αξίζει όσο χίλιες λέξεις μαζί”.

Συμφωνώ και επαυξάνω, απλώς θαρρώ πως μια χειρονομία μπορεί να αξίζει όσο εκατομμύρια λέξεις μαζί!

Εξιστορώ, λοιπόν, τι συνέβη το απόγευμα της Κυριακής στο γήπεδο “Τάσος Παπαδόπουλος-Ελευθερία” της Λευκωσίας, όπου ο Άρης καταβρόχθισε αμάσητη τη Μακάμπι Τελ Αβίβ και όποιος θέλει, έχει το δικαίωμα να υποβάλει ένσταση στα περί εκατομμυρίων από λέξεις.

Την ώρα λοιπόν που ο (πάλαι ποτέ, αλλά στο μυαλό των φιλάθλων του πάντοτε προσδόκιμος) “Αυτοκράτορας” έκανε μια χαψιά τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου, προεξάρχοντος του Τζεραμάια Ρόμπισον-Ερλ, πάτησα το κουμπί του mute στην κονσόλα της τηλεοπτικής μετάδοσης του ΣΚΑΙ και στράφηκα προς τον Νίκο Ζήση, ο οποίος καθόταν δυο μέτρα παραπέρα.

Το buyout για την EuroLeague και η χειρονομία του Ζήση

“Και δεν μου λες, Νίκο, αυτός ο τυπάκος με το Νο 3 έχει buy-out για την Ευρωλίγκα;” τον ρώτησα γελώντας…

Πίστευα ότι και ο Ζήσης θα γελάσει, αλλά γελάστηκα…

Επλανήθην πλάνην οικτράν ο δόλιος!

Με κοίταξε σοβαρά, ου μην και αυστηρά και ακαριαία κατέβασε το δεξιό χέρι του με την παλάμη προς τα κάτω, χωρίς να βγάλει άχνα…

Αυτή η χειρονομία όντως άξιζε εκατομμύρια λέξεις, τις εξής… τέσσερις: “Κάλμα, χαμηλά η μπάλα”!

Όντως, σε τέτοιες περιπτώσεις, μεσούσης της προαγωνιστικής περιόδου και προτού αρχίσουν τα ζόρια των επίσημων αγώνων, η μπάλα πρέπει να μένει χαμηλά και το παιχνίδι να είναι συρτό…

Συρτό έως και υπόγειο, ασφαλώς επίγειο και ό,τι ήθελε προκύψει στο μέλλον…

Η ατάκα του Γιατζόγλου

Επ’ αυτού έχει αποφανθεί άλλωστε προ αμνημονεύτων ετών ο Στιβ Γιατζόγλου, όχι πάντως στη δεύτερη θητεία του στον πάγκο του Άρεως (σεζόν 2000-2001) και έκανε το… σκατό του παξιμάδι, μαζί με όλη την ομάδα, χώρια που –όπως έλεγε- κατέβαζε κι ένα ουίσκι κάθε βράδυ για να πάνε τα φαρμάκια κάτω!

Ο........

© SPORT 24