Σπάνια, σπανιότατα (αν όχι ποτέ), ο ετεροπροσδιορισμός είναι σύμμαχος στον αθλητισμό. Σπάνια, σπανιότατα (αν όχι ποτέ), μια ομάδα ευνοείται όταν οριοθετεί φιλοδοξία και κίνητρο επιδιώκοντας, απλώς και μόνο, να κάνει ζημιά στον (όποιον) αντίπαλο της. Αυτό περισσεύει για να αναδειχθεί το (και) φετινό στάτους του Παναθηναϊκού. Δεν διεκδικεί κάτι στα play offs της Stoiximan Super League. Εκτός αν το κυνήγι μιας τρίτης θέσης ή (άκουσον άκουσον) η κατάληψη της πρώτης στην ειδική βαθμολογία τούτης της έξτρα, μίνι διαδικασίας, μπορεί να αποτελέσει ταιριαστό, ιστορικά και γονιδιακά, στόχο για τους “πράσινους”.

Δεν είναι. Όπως δεν μπορεί να είναι και η αντανακλαστική, όταν απουσιάζουν όλα τα υπόλοιπα, τα “κανονικά”, επίκληση στο να βλάψεις τον αιώνιο αντίπαλό σου, στερώντας εν προκειμένω, απόψε, από τον Ολυμπιακό οποιαδήποτε ελπίδα διεκδίκησης του πρωταθλήματος. Ό,τι και αν ήταν στο τελευταίο ντέρμπι των αιώνιων στη Λεωφόρο, εξανεμίστηκε μετά το “δώρο” του Γέντβαϊ και το προβάδισμα των “ερυθρόλευκων” και εξαφανίστηκε, μαζί με το πνεύμα της ιστορικής έδρας του Παναθηναϊκού, μετά το δεύτερο από τον Ροντινέι στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου.

Έκτοτε, τίποτα. Καμία σπίθα, κανένα κίνητρο, καμία διάθεση, καμία δυνατότητα. Και αυτά κόντρα σε έναν – κακά τα ψέματα –........

© SPORT 24