Başarısızlığın hep bir bahanesi vardır!

Futbolda taraftar, “Biz kötü oynadık, onlar bizden daha iyiydi” demez. Ya hakem hatası vardır ya şike ya da birileri takımın önünü kesmiştir. Rakibin bizim takımdan daha iyi oynadığını nedense kabullenemeyiz.

Galibiyet bizim başarımızdır. Mağlubiyet ise genellikle başkasının suçudur.

Sadece sporda değil, günlük hayatımızda da bu böyle. Haksız olduğumuzu, yanlış yaptığımızı, bir işi beceremediğimizi kabul etmekte zorlanıyoruz. Ama kendimizi savunacak bir gerekçeyi hemen buluyoruz.

Geç kalırız, trafik vardır. Oysa İstanbul’da trafik olacağı zaten bellidir. Bir işi yetiştiremeyiz, zaman yeterli değildir. Ama telefonda geçirdiğimiz saatleri hesaba katmayız. Birini kırarız, bizi yanlış anlamıştır. Söylediklerimizden çok onun neden alındığını tartışırız.

Kendimize gelince açıklamalarımız hiç bitmez. Başkasının aynı hatayı yapmasına ise pek tahammülümüz yoktur. Bizim gerekçemiz vardır, onun bahanesi. Bizim dalgınlığımızdır, onun sorumsuzluğu.

Tartışmalara bir bakın.

Bir taraf haklı çıkamayacağını anlayınca hemen konuyu değiştirir. Söylenenlerin içinden........

© Sözcü