Sosyal güvenlik temel ve evrensel bir insan hakkıdır. Yıllarca çalışarak primlerini ödeyen vatandaşlarımızın sistemden beklentisi; emeklilik döneminde insan onuruna yaraşır bir gelire sahip olmak ve kaliteli sağlık hizmeti almaktır. Ancak güncel veriler, emekli vatandaşlarımızın milli gelirden aldığı payın düştüğünü ve bütçe transferlerinin daraldığını bütün netliğiyle ortaya koymaktadır.

Bu şartlar altında insanın aklına “Emekliler üvey evlat mı?” sorusu gelmektedir.

Emeklilerin milli gelir pastasındaki payı düştü

Türkiye’de derinleşen ve yaygınlaşan yoksulluğu en çok hisseden kesimlerin başında emekliler gelmektedir.

Emeklilerin üçte biri, yani 5.7 milyonu 20 bin liralık en düşük emekli maaşına, önemli bir kısmı ise 20 bin ile 25 bin lira arasındaki maaşa mahkum. Türk-İş tarafından açıklanan şubat 2026 açlık sınırı ise 32 bin 365 lira oldu. Sonuçta emeklilerimizin ekseriyeti açlık sınırın altında bir gelirle hayatta kalma mücadelesi veriyorlar.

Son on yıla ilişkin aşağıda vereceğim veriler, emeklilerin milli gelir pastasındaki payının nasıl küçüldüğünü, emeklinin yoksullaştırılma sürecinin nasıl geliştiğini açık bir şekilde ortaya koymaktadır. 2016 yılı verilerine bakıldığında, Türkiye’de emekli ve hak sahiplerinden oluşan pasif sigortalı sayısı 11.1 milyon seviyesindeydi. 2025 yılı sonunda bu sayı, EYT düzenlemesinin de etkisiyle 16.2 milyona ulaşarak yüzde 45 oranında bir artış kaydetti. Aynı dönemde toplam ülke nüfusu ise yaklaşık 79.8 milyondan 86 milyon bandına çıkarak yüzde 8 oranında büyüdü.

Bu verilere göre, 2016 yılında her 1000 kişiden 139’u emekli iken 2025........

© Sözcü