Dünyanın başına, bugüne kadar yaşanan en büyük felaketi getirdi.

Dinleyenleri büyüleyen hitabet yeteneğini çok iyi kullandı.

12 ay kaldığı hapiste, insanlığı ikinci kez bir dünya savaşına sürükleyen ideolojinin kutsal kitabı, “Kavgam”ı yazdı.

★★★

Demokrasiyi, tramplen olarak kullanmayı prensip edinmişti.

Seçimlerden galip çıktı ve Başbakanlık görevini aldı.

Parlamentoyu saf dışı bıraktı.

★★★

Kendi ordusunu kurdu.

Karşıtlarının korkulu rüyası olan SS (Koruma Gücü), siyah üniformalarıyla muhalifleri ezen bir çekice dönüştü.

★★★

Ve Hitler, 1934’te ülkesinin tek lideri, diktatörü oldu.

Artık devlet demek, o demekti.

★★★

Basın, Hitler’in emir bülteni gibiydi.

Öyle ki...

İkinci Dünya Savaşı’nda Rus birlikleri Berlin kapılarına dayandığında bile; Alman basını, savaşı kazanmak üzere olduklarını yazıyordu.

★★★

Hitler, 12 Şubat 1938’de halka şöyle sesleniyordu:

“Benim tarihî bir misyonum var... Çünkü Tanrı, bu misyonu yerine getirme görevini bana verdi. Benimle beraber olmayanlar ezilecektir.”

Bu inanışın bedeli çok ağır oldu: Yaşamını yitiren 60 milyon insan ve harabeye dönen ülkeler...

★★★

Hitler’e “biat” zirvedeydi.

Gestapo Şefi Göring:

“Vicdansızım ben, benim vicdanım Adolf Hitler’dir”, diyordu.

★★★

Fakat zamanla...

Hitler’in dağıttığı güç sayesinde, kendisine yakın duranlar bile ondan korkmaya başlamışlardı.

★★★

Tek bir diktatörün sınırsız ihtirası, dünyaya çok ağır bedeller ödettirdi.

30 Nisan 1945’te intihar ettiğinde, Nazi İmparatorluğu da hayata veda etmişti.

★★★

Geride yaklaşık 60 milyon insan kaybı, enkaza dönüşen bir Almanya ve harabe şehirler kalmıştı.

Savaş sonunda Alman halkı,........

© Sözcü