Danimarka krallığında…

Çürümüş, çürümüş bir şey var; neye baksan etrafta

Avcı, kuşu kuşa vurduruyor

Atmacayı kendine ajan tutmuş

Kuzuyu kurttan koruyan köpek, kurtla ortaklık kurmuş

Kol geziyor kentte hırsız, dağ başında eşkıya

Sararmış yaprak, çatlamış toprak susuzluktan

Çürüyünce balık başından kokar

Çürümüş Hamlet, yürekler, başlar…

Eee peki neye varacak?

Neye varacak bu işin sonu?

Heracio sormakta haklı

Haklı Marcellus’un da cevabı

Çürümüş çooook şey var

Danimarka Sarayı’nda…

Bu dizeler, Haldun Taner’in Vatan Kurtaran Şaban oyununun finalindeki “Neye Varacak Bu İşin Sonu” şansonundan. Taner, Shakespeare’in Hamlet’indeki çürüme metaforunu alıp sahneden sokağa, saraydan topluma taşımıştı.

Vatan Kurtaran Şaban 1965’te yazılmış, 1 Ekim 1967’de ilk kez sahnelenmiş bir oyun.

Neden bu şansona atıf yaptım?

Bazen bir ülkeyi anlamak için ekonomisine, siyasetine, mahkemelerine bakmaya gerek yoktur.

Futboluna bakmak bile yeter.

Türkiye Futbol Federasyonu’nun, Süper Lig’de artan hakem tartışmalarına karşı daha sert tedbirler alacağı konuşuluyor.

Çözüm değil, tedbirler!

Hakem kararlarını eleştiren kulüp başkanları ve teknik direktörler için yeni cezalar gündemde.

Oysa sorunun nedenlerini bulmak yerine eleştireni susturmak, tartışmalı kararları doğruya çevirmiyor.

CEZA SUSKUNLUK GETİRİR, GÜVEN DEĞİL

Ceza, eleştirinin sesini kısabilir.

Bir kulüp yöneticisi hakemi eleştiremiyorsa, teknik direktör gördüğünü söylemekten çekiniyorsa, futbolcu konuşurken ceza korkusuyla cümlesini yarıda bırakıyorsa…

Ortada artık yalnızca hakem problemi yoktur.

Bir güven problemi........

© Sözcü