Suriye’de son 3-4 günde olan biteni, “kim nerede ilerledi” diye okumak büyük bir yanılgı olur. Çünkü sahada değişen şey sadece bayraklar değil, sayaçlar.

Elektrik sayaçları, petrol vanaları, gaz kompresörleri...

Yıllardır Suriye savaşını izlerken gözümüz haritalardaydı. Sarı alanlar, yeşil alanlar, gri çizgiler... Oysa savaşın kaderini belirleyen renk değil, enerjiydi. Bugün yaşanan kırılma da tam olarak bu yüzden kritik.

★★★

Ahmed Şara’ya bağlı Suriye hükümet güçleri, “Fırat’ın doğusunda bir askeri hamle yapamaz” denirken, beklenmedik olanı yaptı ve ekonomik bir kilidi kırdı.

PKK’nın Suriye uzantısı Suriye Demokratik Güçleri’nin (SDG/YPG) yıllardır elinde tuttuğu petrol ve doğalgaz sahaları birer birer düştü. Deyrizor’un doğusundaki Ömer, Koniko ve Tanak... Bunlar terörist Mazlum Abdi’nin nefes borusuydu.

SDG/YPG’yi bugüne kadar ayakta tutan şey ideolojik cazibe değildi. “Çok etnisiteli yapı” söylemi hiç değildi. “Biz gidersek IŞİD gelir” tehditleri Trump’ı bezdirdi.

Abdi’nin önemi Deyrizor’dan Haseke’ye uzanan enerji kuşağını elde tutmasıydı. Petrolü vardı, gazı vardı, parası vardı.........

© Sözcü