Sevgili okurlarım, Türk milleti olarak nice zaferler ve başarılar gibi, tarihte bazı yenilgiler ve hezimetler de yaşadık. Bunların en büyüğü hiç kuşkusuz Sarıkamış hezimetidir. Akıl almaz bir olaydır ve bir numaralı sorumlusu başkomutan vekili Enver Paşa’dır.

Birinci Dünya Savaşı’nda ordumuz Rus ordusuyla savaşıyor. Rus ordusu sınırlarımızın içinde ilerliyor. Enver Paşa bu kargaşa dolu günlerde bir karar alıyor. Ordumuz Rus’ları kuşatıp yenecek ve zafer bizim olacak.

Ancak gelin görün ki ordumuz zayıf. Cephanesi, erzakı, ilacı, giyecekleri yok. Asker aç. Cephane, silah, giysi, ayakkabı, çorap ve her şey İstanbul’dan gemilerle Trabzon’a gönderilecek, oradan da cepheye!

Kışın ortasında ve dağların tepesindeyiz. Hava sıcaklığı eksi 30 dolaylarında. Karar veriliyor... Ruslara saldırıp Sarıkamış’ı ele geçireceğiz. Ancak Karadeniz Rus donanmasının elinde. İstanbul’dan yüklenen gemiler Rus donanması tarafından batırılıyor. Durum tam bir felaket.

İşte bu aşamada ortaya yeni bir felaket daha çıkıyor. Öldürücü bir hastalık olan tifüs.

Bu hastalığa yakalananların kurtulması mümkün değil.

Ordu komutanı İzzet Paşa, Enver Paşa’ya itiraz ediyor ve görevinden istifa ediyor. Onun yerine Enver’in adamı Hafız Hakkı Paşa geliyor ve cepheye sürekli emirler veriyor:

“Ne pahasına olursa olsun hücum edip Kars ve Sarıkamış’ı kurtaracağız. Rusları kuşatıp imha edecek ve zaferi kazanacağız...”

★★★

Ordumuz zaten aç ve perişan durumda. Ordumuz dağlara sürülüyor. Asker hem aç, hem de giyeceği yok. Her çatışmada yenik düşüyoruz. Allahuekber Dağları’nda adım adım hezimete yaklaşıyoruz.

Birliklerimiz Rus ordusuyla çatışmaya bile giremeden, askerlerimiz soğuktan donuyor... Ve bir de tifüs salgını var. Bütün bu güçlüklere karşın ordumuz Sarıkamış önlerine gelmeyi başarıyor. Son bir........

© Sözcü