Bir çocuk sınava hazırlanırken, evdeki duygusal iklimin içerisinde kendini sınava hazırlar geçer. Evde kurulan her cümle, yapılan her yorum, çocuğun zihninde ve duygularında yankı bulur. Bazı deneyimler “güven” üretir, bazıları ise “kaygı” üretir.

Sınav kaygısı üzerine yapılan araştırmalar, aile tutumlarının çocukların kaygı düzeyini belirleyen en güçlü faktörlerden biri olduğunu gösteriyor. Yani kaygı, sadece sınav salonunda test başında başlamaz; çoğu zaman evin içinde, aile üyeleri arasındaki iletişimle başlar.

Kaygının Kaynağı: Aile İçi İletişim

Bir çocuğun sınava bakışı, çoğu zaman ebeveynin bu sürece nasıl yaklaştığıyla şekillenir.

Eğer evde sınavdan “hayati bir mesele” olarak bahsediliyorsa, çocuk bunu bir varlık-yokluk sınavı olarak görür.

Eğer ebeveynler ve öğrencinin iletişiminde sınav dönemi hakkında gerilimli diyaloglar, yüksek beklentiler veya kıyaslamalar varsa, çocuk bu atmosferi içselleştirir.

Araştırmalar, ebeveynlerin yüksek beklenti ve aşırı kontrol davranışlarının, öğrencilerde durumluk kaygıyı anlamlı ölçüde artırdığını göstermektedir. Bu durum, çocuğun zihninde şu düşünceye dönüşür:

“Ne kadar çalışırsam çalışayım, asla yeterli olmayacağım.”

Bu iç konuşma, kaygıyı diri tutar ve öğrenme motivasyonunu zayıflatır.

Ebeveyn Tutumlarının Sınav Kaygısına........

© Sonsöz