Haziran ayı enflasyon rakamları açıklandı. Ardından emeklinin, memurun, asgari ücretlinin alacağı zamlar da belli oldu. Televizyon ekranlarında yine aynı cümleler kuruldu; “Enflasyon düşüyor”, “Ekonomi dengeleniyor”, “Vatandaşımızı enflasyona ezdirmiyoruz…”

Peki gerçekten öyle mi?

Markete çıkan, pazara uğrayan, kira ödeyen, çocuğunu okutmaya çalışan milyonlarca insanın yaşadığı hayat, açıklanan rakamlarla örtüşüyor mu?

TÜİK’e göre yıllık enflasyon yüzde 32,11. Buna karşılık bağımsız araştırmacılardan oluşan ENAG’a göre bu oran yüzde 51,49.

İki rakam arasında neredeyse yirmi puanlık bir fark var.

Peki vatandaş hangisine inanıyor?

Cevabı çok basit… İnsanlar kendi mutfağına, kendi cebine ve boşalan alışveriş sepetine bakıyor.

Çünkü bu ülkede enflasyon artık istatistik kurumlarının hesapladığı bir oran değil, insanların her gün yaşadığı bir hayat biçimine dönüştü.

Emekliye yüzde 17,76, memura yüzde 13,52 zam yapılacak.

Ama aynı dönemde kiralar yüzde 32 artarken, elektrik, su, doğalgaz, ulaşım, eğitim ve gıda harcamaları durmadan yükselmeye devam ediyor. Çarşı, Pazar ve market vitrinleri sadece “seyirlik” .

Buna rağmen milyonlarca insana verilen mesaj şu:

İşte itiraz edilmesi gereken nokta tam da burası.

Çünkü mesele yalnızca........

© Sonsöz