Çağımızın getirdiği hızla birlikte, kutladığımız Kardeşlik Haftasında, en derin ihtiyacımız olan “biz” olma duygusunun giderek zayıfladığı bir dönemdeyiz. 28 Nisan ile 4 Mayıs tarihleri, birbirimize çok sağlam ve kopmaz iplerle bağlı olduğumuz gerçeğini hatırlatıyor. Kardeşlik kavramı, yalnızca biyolojik bir benzerlik ya da aynı çatı altında doğmuş olmanın getirdiği mecburiyetten çok daha fazlasını ifade ediyor. Anadolu topraklarının mayasında olan bu hoşgörü ve sevgi iklimi, bugün dünyanın dört bir yanındaki çatışmaların ve kutuplaşmaların yegâne panzehirini oluşturuyor. Hafta boyunca vurgulanacak “kardeşlik” fikri, aslında tüm insanlığın aynı gemide olduğunu ve fırtınalı denizlerde ancak birbirine tutunarak sağ salim kıyıya ulaşılabileceğini gösteriyor. Kardeşlik bağını güçlendirmek için devasa projelere ya da diplomatik hamlelere değil, bazen sadece bir gülümsemeye, bazen de önyargıların zincirini kıran içten bir “nasılsın?” sorusuna ihtiyacımız vardır. Bir toplumun gücü, ekonomik göstergelerinden veya askeri kapasitesinden önce, bireylerinin birbirine olan güveni ve zor zamanda gösterdikleri o eşsiz dayanışma refleksiyle ölçülür. Birbirinin kederine ortak olamayan, komşusunun kapısını çalmayı unutan, farklı olanı bir tehdit olarak gören toplumlarda huzur, lüks bir hayale dönüşür. Oysa kardeşlik; farklı renklerin, seslerin ve fikirlerin bir ebru sanatı gibi birbirine........

© Sonsöz