1922 yılına kadar Eğin ismiyle bilinen ilçe, Kurtuluş Savaşı’nda Atatürk’e bağlılıklarını bildirmek için gönderdikleri telgrafta 500 atlı ile Atatürk’ün yanında olacaklarını bildirmeleri üzerine Atatürk’ün; “Eğinliler, siz kemale ermiş insanlarsınız. Bu yüzden adımı size veriyorum” demesiyle Kemaliye adını almış.

Kemaliye’de arabadan indiğimde ilk izlenimim; her yanı kayalık yüksek dağlarla çevrili kentin, eteğinde akan, Miran Suyu ve Kadıgölü Suyu ile de güçlenen Karasu Nehri, doğal dokusuna dokunulmamış binalar, çeşmeler, sokaklar, sokak hayvanları ve güler yüzlü insanlarıyla adeta bir sahil kasabasını andırıyordu.

Gecenin karanlığı bitmiş, asfalt yolda hışırdayan lastik tekerleklerin sesi kesilmiş, güneş doğmuştu, tıpkı Kültür Kafe’de bizi karşılayan Ozan Aysel Çiçek’in, gazeteci arkadaşı Safiye Özşener’in ve mekân sahibi insanların gülen yüzleri gibi…

Duvarlara asılan, tabanlara serilen otantik eşyalar, Eğin manileri, fotoğraflar ve daha pek çok şey sizi tarihin bir başka kesitine götürüyordu. Böyle bir ortamda Kültür Kafe’de yapılan kahvaltıdan sonra,........

© Sonsöz