1999 yılının 21 Ekim günü aşağılık katiller tarafından şehit edilen eski Kültür Bakanı, yazar, akademisyen Prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı hakkında son günlerde sosyal medyada rastladığım paylaşımlar, bir anda beni aldı, o günlere götürdü. 1978 yılının ortalarında İstanbul’da çalıştığım işten ayrılmıştım, evimi toparlayarak eşim ve ilk bebeğimiz kızımızla birlikte memleketim Osmaniye’ye taşınmıştık. Ailemin yanına yerleşip geçmişte zaman zaman yaptığım gibi minibüsle dolmuş şoförlüğü yapmaya hazırlanıyordum ki, Osmaniye Öğretmenler Derneği’ni ziyaretim sırasında ortaokulda Türkçe dersimize giren öğretmenim Mehmet Akça ile karşılaşmıştım. Öğretmenim, sevinçli bir hareketle bana sarılmış, “Gel bakalım, seni gökte ararken yerde buldum” demiş, bir masaya oturmuş, çaylarımızı yudumlarken bana yaşamımı değiştirecek son derece büyük bir müjde vermişti. Hocam, Adana İl Kültür Müdürlüğü görevine atanmış; “Senin gibi eli kalem tutan biri lazım bana, devlet memuru olup benimle çalışmak ister misin?” demiş, hemen işe koyulmuştuk; “Hazırlan, önce Ankara’ya gideceğiz, senin için Kültür Bakanı’ndan özel kadro talep edeceğim” demişti Hocam. Bir akşamüstü Ankara’ya ulaşmış, Ulus civarında bir otelde geceyi geçirmiştik. Sabahleyin hocam otel odasının lavabosunda sakal traşı olurken bana dönmüş, “Artık bürokrasiye adım atıyoruz, her sabah traş olup, kravatımızı takınıp, işimize ve ziyaretlerimize resmi şekilde başlayacağız” demiş, ben de sakal traşı olmuştum. Bülent Ecevit’in başbakanlığında yeni kurulan CHP Hükümeti’nin Kültür Bakanı Ahmet Taner Kışlalı hakkında bana bilgiler vermişti; İtfaiye Meydanı denilen semtin yanıbaşında Kültür Bakanlığı’nın Gülhane Parkı’na yukarıdan bakan tarihi binasının ikinci katında makama çıkmıştık. Bakan Ahmet Taner Kışlalı, bizi hemen kabul etmiş, küçük toplantı masasında çaylarımızı........

© Sonsöz