Sevgili okurlarım, Yaz tatilinin son günlerine yaklaşırken milyonlarca evde aynı telaş başladı. Çantalar hazırlanıyor, defterler alınıyor, formalar deneniyor. Ama okul kapıları açılırken yalnızca ders zilini değil; çocuklarımızın güvenliğini, ailelerin omuzlarına binen ekonomik yükü ve okullarımızın gerçek durumunu da konuşmak gerekiyor. Yeni eğitim öğretim yılı 14 Eylül’de başlayacak. Millî Eğitim Bakanlığının yayımladığı genelgede okul giriş çıkışlarının kontrollü yapılması, kör noktaların aydınlatılması, yaya ve araç trafiğinin ayrılması ve olası güvenlik risklerinin önceden belirlenmesi isteniyor. Son günlerde çok konuşulan konulardan biri de okullarda görevlendirilmesi planlanan 30 bin güvenlik görevlisi. Kamuoyuna yansıyan bilgilere göre çalışma 81 ili kapsıyor ve sürecin İŞKUR üzerinden yürütülmesi bekleniyor. Ancak 21 Ağustos itibarıyla başvuru takvimi ve şartları henüz netleşmiş değil. Elbette güvenlik görevlisi önemli. Ama bana göre okul güvenliği sadece kapıda başlıyor demek büyük bir eksiklik olur. Çünkü bazen asıl tehlike kapının dışında değil, koridorun içinde yaşanıyor. Akran zorbalığından söz ediyorum. Bir çocuğa sürekli lakap takmak, onu arkadaşlarının önünde küçük düşürmek, dışlamak, tehdit etmek, eşyalarını almak ya da fiziksel şiddet uygulamak... Bir de artık bunların üzerine sosyal medya ve mesajlaşma gruplarındaki siber zorbalık eklendi. “Çocuktur, aralarında olur” deyip geçmeyelim. Çünkü bizim birkaç dakikada unuttuğumuz bir söz, bir çocuğun yıllarca unutamadığı yara olabilir. Sürekli yalnız oturan, teneffüse çıkmak istemeyen, eşyaları kaybolan, sabah okula gitmemek için bahaneler üreten bir çocuk aslında bize bir şey anlatıyor olabilir. Bazen çocuk konuşmaz; davranışları konuşur. Bir de madalyonun ailelere bakan ekonomik yüzü var.........

© Sonsöz