menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Biz Büyüdük, Dünya Değişti… Ama Kalbimiz Hâlâ O Eski Günlerde

14 0
03.10.2026

Sevgili okurlarım, bu hafta köşemde sizlere gün geçtikçe içimde daha fazla büyüyen bir özlemden söz etmek istiyorum: Eski hayatımızdan… Yaş aldıkça mı geçmişi daha çok arıyoruz, yoksa gerçekten bazı güzel şeyleri yol boyunca bir yerlerde mi bıraktık, bilmiyorum. Bildiğim tek şey şu: Bugün daha çok şeye sahibiz ama sanki daha az mutlu oluyoruz. Evlerimiz büyüdü, televizyonlarımız inceldi, telefonlarımız akıllandı, arabalarımız çoğaldı. Fakat birbirimize ayırdığımız zaman küçüldü.

Çocukluğumu düşünüyorum.

Mahallede bir kapının önüne çıktığımızda oyun başlardı. Oyuncağımız azdı ama hayalimiz çoktu. Bir top bütün mahallenin çocuklarına yeterdi. Bisikleti olan arkadaşımızın bisikletine sırayla binerdik. Susadığımızda hangi evin kapısını çalsak bir bardak su verilirdi. Acıktığımızda annelerden biri mutlaka elimize bir parça ekmek tutuştururdu.

Kimsenin cebinde telefon yoktu, ama kimse birbirini kaybetmiyordu.

Akşam annemizin pencereden seslenmesi, eve dönme saatimizin geldiğini anlamamız için yeterliydi. Sokaktan yükselen “Hadi artık eve!” sesi bazen bütün çocuklara söylenmiş gibi olurdu. İsteksizce oyunu bırakır, yarın yine aynı yerde buluşacağımızı bilerek evlerimize dağılırdık.

Şimdi çocuklarımızın elinde dünyanın bütün oyunları var. Fakat sokakta birbirinin gözünün içine bakarak oynayan kaç çocuk kaldı? Komşuluk vardı mesela.

Evde yemek piştiğinde kokusu apartmana yayılır, bir tabak da komşuya giderdi. Tabak hiçbir zaman boş geri dönmezdi. Birinin hastası olduğunda kapısı çalınır, cenazesi olduğunda yemeği düşünülür, düğünü olduğunda herkes elinden geleni yapardı.

Şimdi aynı apartmanda yıllarca oturup karşı kapıda kimin yaşadığını bilmeden hayatımızı sürdürüyoruz.

Eskiden kapılarımızın kilidi daha basitti belki ama birbirimize güvenimiz daha sağlamdı.

Sofralarımız da daha sadeydi.

Bugünkü kadar çeşit yoktu. Her istediğimizi her mevsim bulamazdık. Çocukken bir meyvenin mevsimini beklerdik. Yeni bir ayakkabı çoğu zaman bayramdan bayrama alınırdı. Bir kıyafet eskidi diye hemen atılmaz,........

© Sonsöz