Sevgili okurlarım, bu haftaki köşe yazımda yine modern hayatın içinde sıkça yaşadığımız ama çoğu zaman farkına bile varmadığımız bir konudan bahsetmek istedim. Hemen hemen hepimizde aynı durum yok mu? Sabah gözümüzü açar açmaz elimiz telefona gidiyor. Daha yataktan kalkmadan ekrana bakıyoruz. Kim ne yazmış, ne olmuş, kim nereye gitmiş… Bakmazsak sanki içimiz rahat etmiyor. Sanki bir şeyleri kaçırıyormuşuz gibi. Bir düşünün, daha güne başlamadan yorulmuyor muyuz aslında? Yine aynı şekilde, bir şey izleyeceğimiz zaman… Elimize kumandayı alıyoruz ya da telefonu açıyoruz. Başlıyoruz bakmaya. O mu olsun, bu mu olsun, şuna mı başlasam, buna mı… Derken yarım saat geçiyor. Sonunda hiçbir şey izlemiyoruz. Ya da açtığımız şeyi de içimize sinmeden izliyoruz. Bir yere yemek yemeye gidiyorsun, menü geliyor. Eskiden ne vardı? Köfte, tavuk, çorba… Şimdi bakıyorsun, sayfalar dolusu seçenek. Okudukça insanın kafası karışıyor. Sipariş verene kadar zaten yorulmuş oluyorsun. Aslında hayatımızın her yerinde bu var artık. Küçük şeylerde böyleyiz ama büyük şeylerde daha da beter. Mesela ilişkiler… İnsanlar artık birine başlarken bile tam başlayamıyor. İçinde hep bir ses........

© Sonsöz