Sabah gözümüzü açar açmaz yetişmemiz gereken şeyleri düşünmeye başlıyoruz. Mesajlar, işler, hedefler, planlar… Sanki bir an durursak her şey elimizden kayıp gidecekmiş gibi yaşıyoruz. Oysa hayat, sürekli koşanları ödüllendiren bir yarış pisti değil.

Kendimize öyle büyük bir kontrol yükü yüklüyoruz ki nefes almayı unutuyoruz. Her şeyi planlamak, her ihtimali hesaplamak, her sorunu daha yaşanmadan çözmeye çalışmak… Sonra da yorulduğumuzda bunun nedenini anlamıyoruz. Çünkü yorulan bedenimiz değil, zihnimiz oluyor.

Bazen bir işi bugün bitirmemek dünyanın sonu değildir. Bazen........

© Sonsöz