Anlamak istiyorum. Anlamak, anlamlandırmak, üzerine düşünmek ve düşüncelerim doğrultusunda eylemek. Kafa emekçisiyim. Kafamla düşünür, kafamla okur, kafamla çalışır, kafamla ikna olurum. Ancak beden-kafa ayrımında ne birinin ne de ötekinin üstünlüğüne inanır, karşılıklılıktan ve buradan türeyen bütünlükten, bundan yükselen dayanışmadan ancak insanlık için bir çıkış olacağını bilirim. Bir süredir gözlemliyorum; bütünlük, barış, huzur, rahatlık, neşe vb. içinde değiliz. Kaybettiğimiz, giderek uzaklaşan, giderek yitip giden duyguların ve değerlerin ardından bakakalıyoruz.

Berbat bir durum bu. Renksiz, sası, keçeleşmiş ve parıltıdan uzak bir yaşama pratiğine düşmek an meselesi. Evet, evet… Duygular, umutlar, beklentiler silinmeye yüz tutunca ne kalır geriye, kendini otomatiğe bağlamış bir yığın otomat. “Gel”, “Git”, “Otur”, “Kalk” komutlarına sessizce uyan, görünüşte yaşayan ama içi çürümeye başlamış, biat eden insanlar ve ülkeler yığını. Tam bir distopik dünya.

Önümüzdeki dönemde insanlık iki seçenek ile karşı karşıya kalacak gibi görünüyor. Bu distopik dünyaya boyun mu eğecek yoksa ona karşı aklın ve insanlığın değerlerinin ışığında yeni bir mücadeleye mi girecek? Açıkçası Trump ve avanesinin emperyal saldırganlığı ile küstahlığı artık kabak tadı verdi. En az bunlar kadar insanlığın muazzam birikimi adına utandığımız, onların şakşakçılarının barbarca yaltaklandığı şu güç tapıcılığı, zengin seviciliği… Bu da kabak tadı verdi. Bir zevksizlik, bir kibir, bir pespayelik, bir kaknemlik, hodbinlik… Mideler kaldırası değil.

Bundan ötürü gözlerimizi sadece bu uğursuzlar ordusuna dikmeyeceğiz. Başka işlerimiz var. Bunlar ne olduklarının, insanlığın başına ne menem bir bela açtıklarının ve muhtemelen açacaklarının ayırdında bile değiller. Benden sonrası tufan bencilliği ve deliliği ile geleceğimiz bu ve benzerlerine, bunların yardakçılarına bırakamayız. Ne münasebet. Değerliyiz. Önemliyiz. İyiyi ve güzeli hayal eden her bir insanımız, her bir çocuğumuz, kuşumuz, ağacımız, Venezuelalı, Kübalı Suriyeli, Filistinli kardeşlerimiz, kadınlar, nehirler, gökler… öyle ya dünya bizim evimiz, memleketimiz ise gözbebeğimiz… Bu çöpleri dünyadan ve ülkemizden temizlemekle yükümlüyüz. Ama öte yandan onlar güçlüyüz diye tepinmedeler, insanlık tarihinde insanı eşitlik ve özgürlük mücadelesinde iyiye ve güzele götüren, buna yazgılı tüm birikimi, kirli kafalarıyla yok edeceklerini, hastalıklı değerlerini sırf öyle istiyorlar diye, kirli güce........

© soL