Evet, aylık geliri 1000-1500 Euro veya üstünde olan sıradan bir Yunanlıya pahalı gelen Yunan adaları, eşit veya daha sınırlı gelir sahibi olan Türklere ucuz gelebiliyor. Acaba Türkiye’deki “Ucuz Tatil=Yunanistan” anlatısı, bir yanılsama, bir illüzyon hatta bir “mit” mi? Kalamar, içki gibi bazı kalemlerde, Yunanistan, fiyat/kalite dengesi olarak bizden daha iyi yerde olabilir. Ama hayat ve tatil sadece bu kalemlerden ibaret değil.

Yunanlılar ülkelerindeki hayat pahalılığını şöyle aktarıyorlar: “Mini markete gidiyorum, 4-5 şey alıyorum, kasiyer 17 Euro diyor. ‘Hata mı oldu?’ diyorum, ‘Dondurmalar, geçen yıla göre @ artmış’ diyor. ‘O zaman bunları buzdolabına geri koyayım da geçen yılınkilerden alayım, beni rahatsız etmez’ diyorum.”

Yunan halkının “Suvlaki (çöp şiş) 5€’ya çıktı. Tamam, suvlaki yeme. Süpermarkette kahve 12€. Tamam, kahve içme. Benzin 2€ . Tamam, araba sürme. Feribot biletleri aşırı pahalı. Tamam, tatile gitme. Kiralar 700€. Tamam, evsiz kal. Hayat çekilmez oldu. Tamam, öl.” gibi cümlelere çaresizliğini döktüğü bir dönemde, Yunanistan’ın Türklere ucuz gelmesi, üstelik görece parasız Türklere de ucuz gelmesi, Yunanistan’a gidemeyen Türk’e bile neredeyse “Orada, ucuz bir ülke var uzakta” şarkısını söyletmesi, ironik.

Ekonomik Paradoks: Yunanistan ve Türkiye

Yunan halkı, artık Yunanistan’da tatil yapmayı eskisi kadar tercih etmiyor. Kaynaklarını daha ucuza mal olan yurtdışı tatillerinde kullanmayı seçiyorlar. 2024’te Yunanlar yurtdışı seyahatlere yaklaşık 2,8 milyar Euro harcarken, yurtiçi tatil harcamaları 2,2 milyar Euro’da kaldı. 2025 ve 2026’da da bu eğilim artarak devam ediyor. Artık Yunanistan yerine daha ucuz olan Arnavutluk’ta tatil yapmaya eğilimliler. Ki bir kesimin parası Arnavutluk’a da yetmiyor.

Yunanistan’ın pahalılaşma sebepleri arasında “yoğun turizm” ve “ev karşılığında altın vize” uygulaması da gösteriliyor. Son iki yılda özellikle Türkler ve İsrailliler Yunanistan’da ev karşılığında oturum elde ediyor. Bu, emlak fiyatlarını ve kiraları yükseltici etki yapıyor. Altın vizenin kapsamının daraltılması gündemde.

Balkan Insight, Yunanistan’daki ekonomik durumu ve Yunanlıların kendi ülkelerinde tatil yapma zorluğunu işlediği haberinde, bir insan öyküsüne yer vermiş: “44 yaşındaki adam, Ege Denizi’ndeki Kiklad Adaları’nın en büyüğü olan Naxos’ta büyüdü. Çocukken Yunanistan’ın her yerine seyahat edebiliyordu. BIRN’e verdiği demeçte, ‘O zamanlar Paros’a, Santorini’ye ve benzeri yerlere seyahat etmek çok ucuzdu. Şimdi ise işler zor’ dedi. Atina’nın merkezinde küçük bir dükkanı olan ve üç çocuğuyla birlikte yaşayan Nikos, ‘Yunan adalarından birine tatile gidemeyiz. Ailece gidince bilet fiyatları çok yüksek oluyor ve biz karşılayamayız’ dedi. Ayrıca bu yaz eski memleketi Naxos adasına bile gidemeyeceğini sözlerine ekledi.”

“Bizimkiler”e göreyse Yunanistan ucuz tatil cenneti, tek sorun da vize. Eğer bizde ortalama maaş Yunanistan’dan yüksek olsaydı, her şey daha anlaşılır olabilirdi. Yunanistan’ın (Yunanlılar için) pahalılığına rağmen orada göreli olarak yüksek bir alım gücümüzün olduğunu iddia edebilirdik. Ama Yunanistan’daki ortalama maaş bizden yüksek. Belki sadece memur maaşları son dönemde iki ülkede hemen hemen eşitlenmiş olabilir. Yunanistan’da tatil yapan Türkler, Türkiye’nin “görece durumu iyi” kesiminden olsalar da genel ortalamada “Yunanistan ortalamasından daha yüksek gelirli” kişiler olduklarını öne sürmek zor. Üstelik Türkiye’den çıkış için 1250 TL harç ödeniyor. Buna bir de pasaport harcını, vizeyi ekleyiverin. Yani aynı tatilin Türklere daha ucuz gelmesi, hayatın olağan akışına ters.

“Türk, Yunanistan’ı Bodrum/Çeşme fiyatına göre okuyor. Yunan ise kendi ülkesini 2015–2019/çocukluk hafızasına göre okuyor.” denilebilir. Türk tarafındaki algı, Türkiye’deki “pahalı iç turizm” deneyimine tepki olarak şekilleniyor. Biraz da “ucuz (olarak gösterilen) tatille hava atma” sendromu var. Yunan tarafındaki duygu ise “kendi ülkesindeki tatile erişememe” duygusu.

Ancak “Neden 1000 Euro kazanan Türk’e ucuz gelen tatil, 1200 Euro kazanan Yunan’a pahalı geliyor?” sorusuna hala doyurucu bir........

© Serbestiyet