Şükür bir alma, bir karşılama biçimidir. Şükür bir farkında olma ifadesi olduğu için şükrün sunulmaması yapılan nezaketi boşa düşürür. Bu körlük, bu inkar bu yüzden bir ihanet gibidir. “Bir teşekkür bile etmedi” insanoğlunun en insani şikayetidir. İnsan olan insan, teşekkür eder. İnsan olmak şükredebilmektir. Her kim ki şükrü bir lüzum olarak hissetmez, o kimse insaniyetten uzağa düşmüştür.

Şükür için insanın herhangi birşeye sahip olması gerekmiyor. Sadece insan olması gerekiyor. Elinde hiçbirşey olmadığı halde elinde herşey olsa onu verecek kadar müteşekkir olabilen (“benim hediyem hiç’tir” diyen) bir insanın o safi teşekkürü herşeyi vermiş insanınki kadar değerlidir. Şükür bir tanıma, bir görmedir. Sermayesi niyet, neticesi keremdir.

‘Şükür nimeti ziyadeleştirir’. Teşekkür eden, ikrama hak kazanır. Nimeti tanımak yani şükür eldeki nesneyi bir hediyeye çevirir. Şükür insanın jeste liyakatidir. Yani yapılan........

© Serbestiyet