Amedspor iştahla oynadı. Coşkuyla oynadı. Mücadele etti. Daha önemlisi, hiçbir oyuncu teslim olmadı. Her oyuncu kendi alanında oyuna itiraz etti. Bu isyan, sonunda hak edilmiş bir galibiyete dönüştü.

Ama bu galibiyeti överken Amedspor’un hâlâ tamamlanmamış oyununu görmezden gelmek doğru olmaz.

Amedspor’un oyunu henüz örgülü pas dizilerinden, ölçülmüş alan katetmelerinden ve süreklilik taşıyan hücum organizasyonlarından oluşmuyor. Trabzonspor karşısında ise takımın tutkusu, direnci ve öne doğru savunma davranışı bir süreliğine sistemin yerini aldı.

Besnik Hasi’nin düşük bloktan vazgeçip savunmayı dörtlü kurması bu bakımdan önemliydi. Umut ve Krasniqi’nin savunmanın iki kenarında gösterdiği olağanüstü performans, bu tercihi daha da anlamlı hale getirdi. Amedspor savunması geriye koşarak değil, rakibin önüne çıkarak savundu.

Futbolda bazen bir savunma davranışının bütün açıklaması tek cümledir:

Rakibe zaman vermiyorsanız, ona oyun kurma fırsatı da vermiyorsunuz.

Trabzonspor’un topa........

© Serbestiyet