Bunu birçoğumuz söylüyor aslında…

Farklı nedenlerle de olsa!

Peki, mümkün mü? Ülke siyasetinin, hayatlarımızın her detayına kadar geliştirdiği kontrol mekanizmasından bu şekilde sıyrılmamız olası mı? Siyasetin, özgürlüklerimizi dahi şekillendirdiği günümüzde, tarafsız kalmak bir tercih olabilir mi?

Açıkçası,

…kimine göre, bu bir kaçış!

Hatta daha net bir ifadeyle, mevcut durumu kabullenmenin bir yansıması! “Zaten değiştiremeyeceğim, o zaman niye mücadele edeyim ki” halinin de finali! Peki, bu da bir çeşit çaresizlik mi, hatta buna dair bir itiraf? Ciddi ciddi bu noktaya kadar taşındık mı? Apolitik olma sebeplerimizi kibarlaştırırken, temel sebebimizi halının altına süpürmek, gerçeğin kabulünü mü kolaylaştırıyor yoksa?

Bir yerde okumuştum.

Şöyle diyor orada:

Siyaset, sadece seçim dönemlerinde oy vermek ya da parti tartışmaları yapmak değildir…

Günlük hayatımızın her alanında siyaset vardır!

Sabah işe giderken bindiğiniz toplu ulaşımın fiyatını siyaset belirler… Çocuğunuzun eğitim müfredatını siyaset şekillendirir… Çalıştığınız işyerinde haklarınızı koruyan (ya da korumayan) yasaları siyaset yapar… Marketten aldığınız ekmeğin fiyatı, bir ekonomik politikayla........

© sendika.org