Hayat bazen insana, yıllar sonra bile unutamayacağı dersler verir. O dersler yalnızca kişinin kendisine değil, topluma da ışık tutar. Yıl 1994... İstanbul 1'inci Ordu Tabanca Atış Müsabakaları'nda yarışıyordum. Takımda benden daha yüksek rütbeli subaylar vardı. Ben ise bir üstçavuştum. Yarışma sonunda yavaş atışta birinci, askerî çabuk atışta ikinci, genel ferdi klasmanda ise birinci oldum. Bu sonuç herkesi memnun etmedi. Kara Kuvvetleri müsabakalarına gidecek takım yeniden belirlenecekti. Bunun için takım içinde yeniden seçme atışları yapılmasına karar verildi. Kimileri sonucun değişeceğini düşünüyordu. Ben ise kimseyle tartışmadım. Sadece çalıştım. Evimin uygun bir köşesine hedef kâğıtları astım. Her gün kuru tetik çalıştım. Boş zamanlarımı antrenmanla değerlendirdim. Yüzlerce mermi attım, binlerce kez aynı hareketi tekrar ettim. Yeniden yapılan........

© Samsun Gazetesi