Risale-i Nur Külliyatı ile İstiklâl Marşı, mahiyet ve tür bakımından birbirinden farklı eserlerdir. İstiklâl Marşı bir millî şiir; Risale-i Nur ise iman, Kur’an ve tefekkür merkezli bir külliyattır. Bununla beraber, dil ve kavram dünyaları bakımından aynı kültürel ve edebî iklimden beslenen önemli ortaklıkları vardır.

1. Osmanlı Türkçesinin zengin kelime hazinesinden yararlanırlar

Her iki eserde de dönemin Türkçesinde yaygın olan Arapça ve Farsça kökenli kelimeler yoğun biçimde kullanılmıştır. “İstiklâl, iman, ezel, ebed, mâbed, şehadet, vecd, hak, hürriyet” gibi kelimeler bugün günlük konuşma dilinde daha az kullanıldığı için yeni nesillere yabancı gelebilir.

2. Günümüz konuşma Türkçesinden daha yüksek bir üsluba sahiptirler

İstiklâl Marşı günlük konuşma diliyle yazılmış bir şiir değildir. Risale-i Nur da günlük sohbet üslubuyla kaleme alınmış sıradan bir eser değildir. Her ikisinde de yüksek, yoğun ve sanatlı bir ifade tarzı görülür.

Bu nedenle bazı ifadelerin ilk okumada anlaşılmaması, tek başına dilin kusurlu veya anlaşılmaz olduğunu göstermez.

3. İmanî kavramlara önemli bir yer verirler

İstiklâl Marşı’nda “Hakk’a tapmak”, ezan, mâbed, şehadet ve iman gibi kavramlar güçlü şekilde yer alır. Risale-i Nur’un ise temel gayesi iman hakikatlerini izah etmektir.

Dolayısıyla iki metnin kavram dünyasında iman, hak, şehadet ve mâbed gibi ortak unsurlar bulunmaktadır.

4. “Hak” kavramını merkezî bir değer olarak kullanırlar

İstiklâl Marşı:

«“Hakkıdır, Hakk’a tapan milletimin istiklâl.”»

diyerek istiklâli “Hak” kavramıyla ilişkilendirir.

Risale-i Nur’da ise “hak”, “hakikat”, “Hakk’ın rızası” ve “hakaik-i imaniye” gibi kavramlar son derece merkezi bir yere sahiptir.

Buradaki ortaklık, hakkın ve hakikatin insan hayatında belirleyici bir değer olarak görülmesidir.

5. Ezel ve ebed ufkuna açılan bir zaman anlayışı vardır

İstiklâl........

© Risale Haber