Bediüzzaman ve Ahirzamanın Büyük Vazifesi
İman hizmeti, Kur'an hakikatleri ve Mehdi meselesinin Risale-i Nur Külliyatı çerçevesinde değerlendirilmesi
Mehdi meselesinde asıl dikkat edilmesi gereken husus
Ahirzamanı anlamak, yalnızca gelecekte meydana gelecek hadiseleri ve bu hadiselerin kahramanlarını araştırmak değildir. Asıl mesele, insanlığın hangi fikrî ve ruhî buhranlarla karşılaşacağını, imanın hangi tehditlerle yüz yüze geleceğini ve bu tehditlere karşı nasıl bir hizmetin ortaya çıkacağını kavramaktır.
Mehdi meselesi de bu çerçevede ele alındığında daha derin bir anlam kazanır. Çünkü bu mesele yalnızca bir şahsın kimliğini araştırmaktan ibaret değildir. Mehdi'nin üstleneceği vazifelerin mahiyetini, bu vazifelerin hangi ihtiyaçlardan doğduğunu ve bunların nasıl gerçekleştirileceğini anlamak da en az şahsın kimliğini araştırmak kadar önemlidir.
Bediüzzaman'ın hayatı ve Risale-i Nur Külliyatı bu açıdan incelendiğinde, özellikle iman hakikatlerinin muhafazası ve tahkikî imanın yaygınlaştırılması bakımından dikkat çekici bir münasebet ortaya çıkar.
Üstelik bu münasebet, yalnızca sonradan yapılmış bir yorumdan ibaret değildir. Bediüzzaman, Emirdağ Lâhikası'nda Mehdi'nin üç vazifesini açıklarken Risale-i Nur'un bu vazifelerden birincisiyle ilişkisini bizzat ortaya koymaktadır.
Bu sebeple konunun merkezine genel kanaatleri değil, Bediüzzaman'ın kendi ifadelerini yerleştirmek gerekir.
1. Ahirzamanın en büyük ihtiyacı: İmanın kurtarılması
Bediüzzaman'a göre ahirzamanda ortaya çıkacak en önemli tehlikelerden biri, fen ve felsefenin tesiriyle yayılan inkâr düşüncesidir.
Maddiyun ve tabiiyyun anlayışlarının güç kazanması, insanın kâinatı yalnızca maddî sebepler üzerinden değerlendirmesine ve yaratılışın arkasındaki ilahî hikmeti görememesine yol açmaktadır.
Böyle bir ortamda iman hakikatlerini yalnızca nakletmek yeterli değildir. İnsanın aklındaki şüpheleri gidermek, yaratılışın mânâsını açıklamak ve iman esaslarını aklî delillerle temellendirmek gerekir.
Bediüzzaman'ın iman hizmetine verdiği önemin temelinde bu ihtiyaç bulunmaktadır.
Nitekim Emirdağ Lâhikası'nda şöyle der:
"En birinci vazifesi ve en yüksek mesleği olan imanı kurtarmak ve imanı, tahkikî bir surette umuma ders vermek, hattâ avamın da imanını tahkikî yapmak..."¹
Bu ifade, Bediüzzaman'ın Mehdi meselesine yaklaşımını anlamak bakımından son derece önemlidir.
Burada üç husus öne çıkmaktadır:
İmanı kurtarmak.Tahkikî imanı bütün insanlara ders vermek.Halkın geniş kesimlerinin de imanını taklidî seviyeden tahkikî seviyeye yükseltmek.Dolayısıyla imanın kurtarılması, yalnızca dinî bilgilerin aktarılması değil, insanın iman esaslarını delilleriyle kavrayabileceği bir anlayışa ulaşmasıdır.
Bediüzzaman'ın Risale-i Nur ile gerçekleştirmeye çalıştığı hizmetin merkezinde de bu amaç bulunmaktadır.
2. Mehdi'nin üç büyük vazifesi
Bediüzzaman, Mehdi'nin vazifesini yalnızca siyasî bir hâkimiyet veya toplumsal bir değişim olarak değerlendirmez. Emirdağ Lâhikası'nda bu vazifeyi üç ayrı başlık altında açıklar.
Bu tasnif, konunun anlaşılması bakımından temel öneme sahiptir.
Birinci vazife: İmanı kurtarmak
Bediüzzaman, birinci vazifeyi şöyle açıklar:
"Fen ve felsefenin tasallutuyla ve maddiyun ve tabiiyyun tâunu, beşer içine intişar etmesiyle, herşeyden evvel felsefeyi ve maddiyun fikrini tam susturacak bir tarzda imanı kurtarmaktır."¹
Burada dikkat çeken husus, mücadelenin doğrudan insanın inanç dünyasını hedef alan fikrî cereyanlara karşı yürütülmesidir.
Bediüzzaman'a göre bu vazife, uzun süreli araştırma, inceleme ve ilmî çalışma gerektirir.
Nitekim devamında, bu vazifenin Mehdi'den önce bir topluluk tarafından bir cihette gerçekleştirileceğini ve Mehdi'nin bu topluluğun hazırladığı eseri kendisine hazır bir program yapacağını ifade eder.
Şöyle der:
"Herhalde o vazifeyi ondan evvel bir taife bir cihette görecek. O zat, o taifenin uzun tedkikatı ile yazdıkları eseri kendine hazır bir proğram yapacak, onun ile o birinci vazifeyi tam yapmış olacak."¹
Bu açıklama, Risale-i Nur'un Mehdi'nin birinci vazifesiyle ilişkisini anlamak bakımından belirleyicidir.
Çünkü Bediüzzaman, burada yalnızca iman hizmetinin öneminden söz etmez; bu hizmetin önceden hazırlanmış ilmî bir eserle gerçekleştirileceğini de bildirir.
İkinci vazife: İslâm'ın şeâirini ihya etmek ve İslâm dünyasının birliğine hizmet etmek
Bediüzzaman ikinci vazifeyi şöyle açıklar:
"Hilâfet-i Muhammediye (a.s.m.) ünvanıyla şeâir-i İslâmiyeyi ihya etmektir. Âlem-i İslâmın vahdetini nokta-i istinad edip beşeriyeti maddî ve mânevî tehlikelerden ve gadab-ı İlâhîden kurtarmaktır."¹
Bu vazife, iman hakikatlerinin açıklanmasından daha geniş bir toplumsal ve İslâmî sorumluluk alanına işaret eder.
Burada iki temel hedef bulunmaktadır:
İslâm'ın şeâirini yeniden ihya etmek.İslâm dünyasının birliğini sağlayacak bir dayanışma ve istinat noktası oluşturmak.Bediüzzaman, bu vazifenin yerine getirilmesi için milyonlarca mensubu bulunan geniş bir kuvvete ihtiyaç olduğunu belirtir.
Dolayısıyla ikinci vazife, yalnızca ilmî eserlerin yazılmasıyla sınırlı değildir. İslâm dünyasının bütününü ilgilendiren geniş çaplı bir hizmeti ifade eder.
Üçüncü vazife: Kur'an hükümlerinin yeniden........© Risale Haber
