Allah’a Kul ve Asker Olmak
Allah bütün insanlara hitaben şöyle buyuruyor: (يَٓا اَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذٖى خَلَقَكُمْ وَالَّذٖينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ) “Ey insanlar! Sizi ve sizden öncekileri yaratan rabbinize kulluk edin ki takvâya eresiniz.” (Bakara,2/21) Allah bu ayette, inanç durumları ne olursa olsun bütün insanlara hitap ederek hepsini birden Allah’a kul olmaya davet ediyor. Anlıyoruz ki bu ilâhî çağrı din, dil, ırk, bölge ve sınıf farkı gözetmeksizin bütün insanlığa yöneltilmiştir. Yine anlıyoruz ki bu çağrıya muhatap olmak ve Allah’ın kulluğuna kabul edilmek için bir ön şart da yoktur. Çünkü herkes doğuştan Allah’ın kuludur. Fakat herkes kul olduğunu bilmiyor.
Bediüzzaman, İşaratü’l-‘İcaz adlı eserinde bu ayeti tefsir ederken ibadetin ve Allah’a kul olmanın mahiyetini özetle şöyle açıklar: “İnsanın o yüksek Ruhunu ve istidatlarını inkişaf ettiren, İbadettir. Meyillerini temyiz ve tenzih ettiren, emellerini tahakkuk ettiren ibadettir. Fikirlerini genişletip İntizam altına alan, şehvet ve öfkeye yönelik duygularına sınır koyan İbadettir. Zahirî ve batınî organ ve duygularını kirleten tabiat paslarını izale eden ve insanı mukadder olan Kemalatına yetiştiren ibadettir. Evet, kul ile Allah arasında en yüksek ve en latif bağ ancak ibadettir.”
Bir kimse, daha önce neler yapmış, ne kadar büyük suç ve günah işlemiş olursa olsun gönülden benimseyerek “Allah’tan başka ilâh yoktur; Muhammed O’nun kulu ve elçisidir” dediği anda Müslüman olmuş, Allah’a kul olmaya ilk adımı atmış ve geçmiş günahlarını silmiş olur. Elbette ki kulluk yapılacak varlığın yaratıcı ve eşyaya özelliklerini verici olması gerekir. Bu vasıfları taşıyan tek varlık ise, kâinatın yaratıcısı ve Rabbi olan yüce Allah’tır. Bu sebeple O’ndan başkasına kulluk edilemez.[1]
Kelime-i tevhidi söyleyip İslam’a ilk adımını atan insan Allah’a kul ve asker olmuş demektir. Yani o artık Allah’ın kapısında bekleyen bir kuludur. Allah ne emrederse onu yapar, neden sakındırırsa ondan uzak durur. Peki, bu kapı kulunun başka ne gibi görevleri vardır? Şu kadarını söyleyelim: Kulluğun özü ihlastır. İhlaslı bir kul, ibadeti, iyilikleri ve ahlaki davranışları insanların övgüsünü kazanmak ya da dünyevi bir menfaat için yapmaz. Yalnızca Allah emrettiği için ve O razı olacağı için yapar.
Peki, kulun Allah’a karşı bir hakkı yok mudur? Elbette ki vardır, fakat bu hak bir "alacaklı" hakkı veya "mülk sahibi" hakkı gibi değildir. Çünkü kul ücretini zaten almıştır. Kul, Allah’tan gelecek güzel şeyler için "Neden bana vermedi?" diyerek hesap soramaz, şikâyette bulunamaz. Çünkü insan, yokluktan varlığa çıkarılmış, kendisine hayat, insaniyet ve iman verilerek zaten peşinen çok büyük bir ücret almıştır. Kulun yaptığı ibadet bir teşekkür mahiyetindedir. Yani dünyadaki ibadetler ve kulluk, geçmiş nimetlerin bir şükrüdür; gelecekteki cenneti kazanmak için bir bedel değildir.
Dergâh-ı ilahiyenin kapı kulu askerleri olan insanlar her zaman Allah’ın lütuflarına mazhardır. Çünkü Allah’ın kullar üzerindeki nimetleri saymakla bitmez. Onun ihsan ettiği eltaf-ı sübhaniyeden birisi de şudur: Kul, meşru dairede........
