Takriz, Arap edebiyatında kullanılan bir kavram olup, Osmanlı döneminde de sıkça kullanılan bir terimdir. Menşe olarak “zelil iken şeref ve yücelik kazanmak” anlamındaki karaz kökünden türeyen takrîz “hayatta olan bir kimseyi övmek” demektir. Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlük’ünde ise takriz kavramı şöyle tanımlanır: “Övme, övüş, bir eserin başına konulan yetkili bir kimsenin yazdığı, övücü tanıtma yazısı, beğence”.

Bendeniz, bu kavramı biraz genişleterek tüm insanların emeklerini takdir edip, “Marifet iltifata tabidir” düsturunca farklı bir boyutta tasvir etmek istiyorum şöyle ki….

Peygamberimiz Muhammed Mustafa (SAV) efendimiz, “İnsanların en hayırlısı, insanlara faydalı olandır,” buyurarak insanlığın faydasına olacak eserler ve hizmetler sunmamızı telkin eder. Ayrıca yine “İki günü müsavi olan ziyandadır,” şeklinde sürekli gelişmeyi ve yenilenmeyi tavsiye eder. Bu bağlamda sadece Müslümanlara değil; aynı zamanda tüm insanlara hem dünyevî ve hem de uhrevî manada fayda üreten, faydalı eserler veren insanları takriz ile iltifat etmek gerekir.

İnsanların faydalı eserlerini tenkit ederken, yapıcı tenkitle tenkit etmeli; kırıcı, aşağılayıcı ifadelerden zinhar içtinap edilmelidir. Geçende bir kardeşimiz bir vaka anlattı. Bir yerde galiba külliye şeklinde bir vakıf binasının projesi için mühendis kardeşlerimiz gayret sarf edip plan proje yapmışlar.........

© Risale Haber