Modern paradigmanın belki de en derin boşluğu, Allah’ı tanıma ve O’na dayanma bilincini zayıflatmasıdır. Ontolojik gerçeklik, varlığın kendi kendine yeterli olmadığını gösterir. İnsan da sahipsiz bir varlık değildir; fakat modern düşünce onu özerk, kendi kendini kuran ve nihai anlamı kendi üreten bir özne olarak tasvir eder. Bu tasvir, görünürde özgürlük sunar; fakat iç dünyada ciddi bir güvensizlik ve köksüzlük üretir. Sahipsizlik duygusu, insanı varoluşsal bir huzursuzluğa sürükler. Bu huzursuzluk, yalnız ekonomik veya sosyal sebeplerle açıklanamaz. Depresyon, bağımlılıklar, aşırı haz arayışları ve kimlik krizleri, çoğu zaman bu derin anlam boşluğunun semptomlarıdır. İnsan, kendisini kuşatan bir rahmet ve hikmet düzenine inanmadığında, evrenle ilişkisi de kaygı üzerine kurulur.

Rızâ, Allah’ın hükmünde adil olduğunu bilmek ve O’nu itham etmemektir. Bu, pasif bir........

© Pusula Gazetesi