Makedonya’dan yola çıkıp Anadolu dahil Asya’nın iç kapılarına, Hindistan’a kadar muazzam büyüklükteki bir toprak parçasını hakimiyeti altına almış bir imparatordu Büyük İskender (M.Ö. 356-323).

Denir ki o, ömrü boyunca bir kere bile yenilmemiştir. Üstelik inanılmaz serüvenini sadece 33 yılın içine sığdırmıştı. Onun da zaten 10-15 yılı çocukluk...

İşte o sıradışı imparator, gezegenimizin 4 buçuk milyar yıllık tarihinin sadece 300 bin yıllık çok kısa bir bölümünde kendine yer bulabilmiş insan soyunun hayatına harika bir dipnot düşmüş. Yenilgisiz bir fâtihin 33 yıllık müthiş deneyimini muhteşem bir epigramla özetlemiş. ‘Büyük İskender’in büyük vasiyeti’ diye de adlandırabiliriz bunu.

Demiş ki genç İmparator:

“Ben öldüğümde cenazeme ülkemin dört bir yanından ve her tabakadan insanlar çağırın. Cenazemin önünden askerler yürüsün, silahlarıyla. Sağından alimler yürüsün, kitaplarıyla. Solundan zenginler yürüsün, mallarıyla. Arkasından ise fakirler yürüsün, dualarıyla…

Sağ elime altından bir küre verin. Sol elimi ise boş bırakın, mezara kadar…

En önde askerleri istememin nedeni, onca silaha ve kuvvete rağmen ölüme engel olamadığımı........

© Pusula Gazetesi